Odaya adım attığımız anda Ateş hiç tereddüt etmeden beni kollarına aldı. Aniden yerden kesilmenin heyecanıyla kıkırdadım ama gülüşüm, onun sıcak dudakları benimkilerle buluştuğunda kesildi. Kalbim hızla atarken, ona daha yakın olmak istercesine bacaklarımı beline doladım.
Ateş’in güçlü kolları sırtımda gezinirken nefesi tenimde sıcak bir iz bırakıyordu. Dudaklarımız açgözlü bir özlemle birbirine kenetlenmiş, aramızdaki mesafeyi ortadan kaldırmıştı. Parmaklarımı saçlarına geçirirken beni daha da sıkı sardı.
Göğsüne yaslanıp yüzümü boynuna gömdüm, derin bir nefes alarak kokusunu içime çektim. “Beni hep böyle taşıyacak mısın?” diye fısıldadım, gülümsemesini hissederek.
“Her seferinde,” dedi, sesi hem alaycı hem de tutkuluydu.
Gülerek başımı kaldırdım, gözlerimiz buluştu. İçimdeki heyecan,
