-ATEŞ-
Atalay Işık...
Işık denen pisliklerin Havin'le ne işi vardı? İçimdeki öfkenin yansıması gibi şiddetli bir şekilde gök gürledi. Atalay Işık arabasına binip uzaklaşırken ilk yağmur damlaları da yere düşmeye başlamıştı. Yağmur yerle göğün birbirine kavuştuğu gibi kalbimdeki karışıklığı da bir anda sarmaya başladı. O adam… Ne hakla buraya gelmişti? Hangi delilikle, hangi cüretle Havin’i korumaya çalışıyordu? Önce evimi basmış, sonra da şirketimi… Kim oluyordu da bana karım hakkında hesap soruyordu? Havin’e kimse zarar veremez, kimse onu koruma altında da tutamaz! Bu artık yalnızca benim hakkımdı!
Bir anda içimde bir patlama hissettim. Zorla değil fakat nazik olmayan bir şekilde Havin’i kolundan tutarak arabama doğru çekmeye başladım. Yağmur hızla düşerken rüzgarın hızı da arttı. İç
