Bazen bazı anlarda çıkış yolu bulmak için akla ilk geleni yapardı insanlar. Çünkü hızlı ve pratik çözüm olarak düşündükleri akla ilk gelenin doğru olduğunu sanmalarıydı. Bunlardan biride Nabi’nin Yanından usulca kalkıp gidecek olan bedenin ellerini sıkıca tutup durdurmasıydı. Yattığı yerden doğrulup “Bekle.” Dedi usulca. Az önce delicesine ağlayıp Eve gitmek için yalvarıyordu ama şimdi onunla konuşmak için gözlerinin içine bakıyordu yaşlı gözlerle.
Ellerinin arasında duran eli çekmeden yatağın ucuna oturan adamı izledi sessizce. Ne diyeceğini bilmiyordu ama bir şekilde burada tek kalmak istemiyordu. “Konuşmak istiyorum.”
“Hastasın, dinlenmen gerekiyor.” Nabi hızla başını iki yana sallayıp tuttuğu ele daha çok sarıldı. “İyiyim bak ayakta bile değilim.” Sessiz kalan adama karşı sulu gözl
