CHAPTER 8
1500 Words
“AMELIA GRACE HIDALGO POV”
NAG IIYAKAN Naman kaming magkakaibigan, hinatid kasi nila ako dahil matagal pa daw kaming mag kakasama ulit.
“Aalis na ako, Hoy Rean yung usapan natin ha” pilit namang tumango si Rean Sakin, niyakap ko Naman kaagad siya at ganun din Naman Ang mga kaibigan ko.
Nang matapos na kami ay agad na akong pumasok sa loob, umupo Naman kaagad ako napangiti na lamang.
Dali dali ko munang nilabas Ang cellphone ko at nag selfie na muna ako, sinend ko Naman kaagad ito sa mga pinsan ko.
“See you in a bit Hidalgo Girls” nakangiti ko namang sinend ito sakanila.
Natawa Naman ako sa mga reply nila Sakin, di halatang namimiss nila ako ng sobra nag iisip na Kasi Sila ng gimik e.
Ibinalik ko Naman kaagad Ang cellphone ko ng mag simula ng paandarin Ang helicopter. Bago ko pa pinikit Ang mga mata ko ay sumilip na muna ako sa bintana, Nakita ko Naman Ang mga kaibigan ko at kumaway na ako.
Nang tuluyan na kaming nasa kalawakan ay agad ko namang isinandal ang katawan ko sa upuan at kinuha Ang earphones ko. Nilagay ko Naman kaagad ito sa Tenga at nakinig Naman ako kaagad ng music.
Ipinikit ko Naman Ang mga mata ko at nilamon Naman kaagad ako ng antok.
......
NAGISING naman ako ng biglang mag salita Ang piloto na nakarating na kami sa pilipinas, Hindi ko alam kung ilang Oras akong tulog. Inayos ko Naman agad Ang Sarili ko at nag retouch Naman kaagad ako, Hindi ko na pinaalam Kay Gio na nauna na ako Wala akong pakealam kahit pa tanggalin Niya ako sa trabaho.
Nang tuluyan ng mailapag Ang eroplano at bumukas ito ay bumaba Naman kaagad ako. Sinalubong Naman ako ng mga pinsan ko.
“Amelia!” masayang tawag Naman Sakin ni Beatrice at agad Naman Niya akong niyakap. Yumakap na din Sakin Ang iba pang pinsan ko.
“Psh, you look so gorgeous! Mas naging maganda ka kakaiba talaga Ang weather ng new York” natatawa namang wika ni Seraphina.
“Naku Sera, wag mo akong niloloko. Namiss ko kayo!” wika ko Naman at yumakap ulit ako.
Nag group hug Naman kami at ng matapos ay tinawag Naman kaagad kami ni Eros.
“ Ang moody talaga ng lalaking iyan Sera, Sarap ipalamon sa dinosaur” natatawa ko namang wika.
“Hayaan mo na malapit na yang mag menopause e” wika Naman Niya Sakin.
Natawa na lamang ako at agad na kaming pumasok sa loob ng Limousine na pagmamay Ari ng pamilya namin.
“ Kumain na muna tayo at mag kekwentuhan sa mga nangyayari sa iyo! Excited na excited ako sa chismiss mo!” masayang wika Naman ni Dorothy.
Iiling iling na lamang kami, nang umandar na Ang limousine ay nag simula Naman kaming mag usap ng kung ano ano.
“Hindi ba sinabi sayo ng daddy mo?” Tanong naman Sakin ni B
Umiling Naman ako. “Kung sinabi niya lang Sakin na ganun na pala Ang kalagayan ni Mommy edi sana umuwi na ako noong nakaraang taon pa. Kaso itinago Niya Sakin at ngayon ko lang nalaman ” naiiyak ko namang wika.
“Wag ka ng umiyak diyan, makikita mo na Mamaya Ang mommy mo” wika Naman Sakin ni Penny at hinagod hagod Ang likuran ko upang kumalma Naman ako kaagad.
“ Nag aalala ako sa kalagayan ng mommy ko. Hindi ko siya masyadong nakasama dahil sa lint*k na pag move on ko. ” inis ko namang wika.
“Ang saklap lang nag pakalayo layo ka nga para mag move on, tapos Hanggang ngayon Hindi ka pa naka move on ng tuluyan” natatawa namang wika ni Sera.
Sinamaan Naman siya ng tingin nila Penny at B kaya tumahimik Naman kaagad siya.
“Kumusta Naman kayo ni Gio?” biglang Tanong naman Sakin ni B.
Ngumiti naman ako ng mapait at naalala ko na Naman Ang sinabi niya sa Fiance niya. “Its over between us and I guess there's no hope between our relationship. Nalaman ko na Hindi na Niya ako mahal at mag papakasal na siya sa iba”
Niyakap naman kaagad ako nila Penny. “Pero ayos lang, at least ngayon malinaw na saakin Ang lahat Hindi na ako aasa pa at Hindi na ako mag hihintay ng matagal na merong babalik Sakin dahil ngayon alam ko na Ang sagot ng lahat ng katanungan ko. ”
“Wag Kang mag aalala Amelia, hahanap kami ng mas pogi pa at mas mayaman pa Kay Gio. Makakalimutan mo din Ang lalaking iyan” wika Naman ni Penny.
Natawa na lamang ako at hinayaan ko na lamang Sila na mag talak ng bonggang bongga.
Maya maya pa ay nakarating Naman kaagad kami sa restaurant, nag hihintay na samin Ang ibang harkin boys kaya bumaba Naman kaagad kami. Nang makapasok na kami ng tuluyan ay napangiti Naman ako.
“Amelia, woah Ang Ganda mo Lalo ah! Bulag ata iyong pinsan namin” natatawa namang wika ni Tristan.
Nakipag beso beso lang Naman ako sakanila at agad Naman akong umupo ng matapos na.
“Kumusta Naman Ang pagkikita niyo ni Gio?” Tanong naman ni Angelo Sakin.
Napangiti Naman ako ng malamya. “Mabuti naman, personal assistant Niya ako at Wala ng higit pa doon.” casual ko namang wika.
Marami ng pagkain sa harapan ko at namiss ko Ang mga pagkain na ito, May pinoy restaurant nga doon pero iba parin talaga pag andito sa pilipinas nanggagaling Ang pagkain.
“Talaga bang papakasalan ng ul*l na iyon Ang babae na ipinalit Niya sa'yo? Hindi ko alam kung Anong nakain ni Gio nahihirapan na din akong mag bigay ng advice sakaniya pa ulit ulit na lamang” wika Naman ni Tristan.
Siya kasi ang pinaka malapit kay Gio kaya siya Ang laging takbuhan nito, napagod na din pala si Tristan kaka advice sa lalaking iyon ngunit Wala na akong pakealam mas Lalo lamang niyang pinalayo Ang loob ko.
“So, Ano naman ang Plano mo ngayon? Narinig namin na pabagsak Ang company ng mommy mo” natigilan Naman ako sa pagkain at napatingin Naman ako Kay Thad.
“H-hindi ko alam Ang tungkol doon? Ano bang nangyayari ” wika ko habang Hindi makapaniwala. Wala akong kaalam alam kaya napapikit na lamang ako dahil pinapakalma ko Ang Sarili ko.
“ Wag Kang mag aalala Amelia dahil inaasikaso Naman ng daddy mo Ang lahat lahat” sambit din Naman ni Eros.
“Pero Kasi, ako dapat Ang karamay nila. Hays, ngayon ko nga lang nalaman tungkol sa kalagayan ng mommy ko. ” wika ko na lamang dahil naiiyak na Naman ako.
Pinakalma Naman kaagad nila ako at Kumain na kami ng matiwasay. Nang matapos na kami sa pagkain ay nagkayayaan na lamang kaming umuwi dahil may mga Bata pa na susunduin Ang iba kung pinsan.
Hinatid Naman nila kaagad ako sa mansion at bibisatihin na lamang daw nila ako Dito Mamaya.
“Balikan niyo ako Mamaya dito, pupunta pa ako Mamaya ng hospital ” sambit ko Naman sa mga pinsan ko.
“Good thing Amelia at Hindi kana maarteng mag salita” natatawang wika Naman Sakin ni Tristan..
Sinamaan mo Naman siya ng tingin at agad Naman akong bumaba, kumaway lamang ako sakanila at umalis na kaagad Sila.
Nag mamadali Naman akong nag tungo sa loob at sinalubong Naman ako ng katulong namin. Kinuha Naman nila kaagad Ang aking mga Dala.
“Asan ba si Daddy?” Tanong ko Naman.
“Maam andun po sa hospital Hindi na po iyon umuuwi Dito, paminsan Minsan lang pag nauubusan na siya ng damit”
Bumuntong hininga na lamang ako at nag paalam kaagad ako sakanila, napangiti Naman ako ng Makita ko Ang kotse na regalo sakin ng mommy ko dali dali ko Naman itong pinaandar at Pinaharurot na patungo sa hospital.
Nang makarating Naman ako at makababa na ng tuluyan ay pumasok na kaagad ako sa loob.
“Nurse, pwede ko bang mahingi Ang room number ni Mrs. Hidalgo”
“Room 345 miss” nakangiti namang wika nito Sakin.
Dali dali Naman akong nag tungo sa kinaroroonan nila, kumatok Naman ako ng tatlong beses at binuksan ko kaagad ito.
Nang Makita ako ni Daddy ay sinalubong Naman kaagad Niya ako ng yakap. Niyakap ko din ito ng mahigpit.
“Amelia baby” wika Naman ni daddy.
Nagyakapan lang kami ng ilang minuto at ng matapos na ay tinanong ko Naman kaagad siya tungkol sa mga nangyayari..
“hindi na po ba talaga masasalba Ang company ni Mommy?” Tanong ko Naman sa Nanghihinayang na tono, mahal na mahal ni mommy Ang company Niya kaya ayukong mawala iyon sakaniya
“Merong paraan anak pero alam ko namang di ka papayag” sambit nito
Bumuntong hininga naman ako. “Ano po iyon”
“Kailangan mong pakasalan Ang Ty Heir para maisalba Ang Company natin”
Napaisip Naman ako ng husto.
“Sige daddy ” wika ko na lamang habang gulat Naman si daddy at Hindi makapaniwala.
- Writer
