Chapter 22

2525 Words

"Mads..." isang pamilyar na boses ang narinig ko sa kabila ng kanta. Pumikit ako.  Hindi ako kaagad lumingon sa pinanggalingan ng tinig.  Baka nagha-hallucinate lang ako. Imposible. "Baby..." Naramdaman kong tumayo ang tatlo kong kaibigan na nasa magkabilang gilid ko. "Ano pang ginagawa mo dito?" asik ni Trixie. Mahina iyon pero halata mo sa boses niya ang pagkainis.  Pagdilat ko ay nakaharang sa harapan ko ang mga kaibigan ko. Sa pagitan ng mga katawang nakaharang sa harap ko nakita ko siyang nakatayo. Si Grant. I was shocked. I never expected to see him tonight.  I can't even talk. Bakit siya nandito? Bakit ngayon pa?  Anong ginagawa niya rito? Ang dami kong tanong. Pero ayaw ko siyang makausap.  Bahagyang umusod si Trixie kaya malaya ko na ngayong nababanaag ang kanyang

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD