Ever since that day, he never let me be alone at home— I usually got to office with him or go to my class at week days.
"What are your plans today?" he asked while we were eating.
"Wala naman. I guess I'm just gonna go to Emma's house since si Mama at Aria nasa bahay ng lola ko,"
"Have I seen that Emma?"
"Hindi pa. Gusto mo ipakilala kita?"
It's funny to think I've been living with him for only damn weeks; but it feels like we have been living together for years already.
Our closure is still the same, acquaintance. But somehow I'm getting comfortable with him, I hope he feels the same.
"Hatid na kita."
I nodded at him as a response and I drank my glass of water at nag simula nang maglakad palabas.
We went inside the car and I guided him to Emma's house.
"Ayan, diyan." I said while pointing out her house.
Pagkalabas ko ng sasakyan, nag doorbell ako sa labas ng bahay nila at hindi nag tagal may nag bukas.
"Oh my god!!!" sigaw ni Emma.
"Bestie!!!" sigaw ko.
Nag sigawan kaming parehas at halos masakal ako sa pag akap niya. Pota!
"Aray ko! Hoy, nasasakal na ako!" reklamo ko.
"Okay lang 'yan! Minsan lang yan!" natatawa niyang sabi.
Humiwalay siya sakin at napansin kong papunta na si Sir Zach saamin. I smiled at him hanggang sa makalapit siya saamin.
"Sir Zach, this is Emma. And Emma, siya si Sir Zach."
"Hi." ngiting sabi ni Emma.
"Hey," said Sir Zach while waving at her.
Pinapasok kami sa loob ni Emma and she guided us to her living room. We both sat down while Emma went to the kitchen to prepare some meal for us.
"Siya 'yong bestfriend ko. I've been bestfriend with her since when I was a kid." pag papanimula ko. "Actually, tatlo kami niyan kaso... wala, e. For some personal reasons nasira friendship namin."
"And what happened?"
Wow, curious ang kuya mo!
"Uh..." I licked my lower lip. "There... was this girl kasi who likes him and I was being asked to introduce him to that girl. So 'yon, noong nagkilala na sila, the girl told him to stay away from me blah blah blah."
I didn't want to get into detail because there's no point. He wouldn't give a f**k anyway.
"I see." he said while nodding.
Tinignan ko siya ulit at napansin kong napakunot siya ng noo. I smiled at him while holding my laugh.
"Bakit ba ang tipid mo mag salita? 'I see'? Seriously?" I chuckled.
He clicked his tongue. "What the hell am I suppose to say? Give you some friendship advices?"
"Oh, diba, napasalita kita nang mahaba! Isa pa nga! Gusto ko 'yong sesermonan mo ako," I said while laughing.
He shook his head at napansin kong linibot niya yong tingin niya. Pilit ko siyang kinakausap pero hindi niya ako pinapansin.
Nagtatampo ba siya?!
Hala, hindi ako marunong mag suyo!
"Hoy, sorry na." umusog ako papalapit sakaniya and I held his shoulder.
"What the hell are you sorry for?" he asked while frowning.
Oo nga naman... pero, kasi naman! Parang tanga kausap, e.
"Sige, pag hindi mo'ko kinausap sisikmuraan kita ngayon." I joked.
"Go ahead. Kung kaya mo," he said in a monotone.
Hinampas ko 'yong braso niya nang maraming beses pero wala pa rin siyang imik.
"Akaka ko ba sisikmuraan mo ako? Bakit sa braso?" he chuckled. "'Yan ba 'yong sapak mo?"
I rolled my eyes. "Syempre ayaw kitang masaktan!"
Biglang dumating si Emma kaya linapitan ko siya at para tulungan. Tumingin ako sa gawi ni Sir Zach at napansin kong namumula siya pati 'yong tenga niya.
Weird naman nito.
We started eating habang sila Emma at Sir Zach naguusap. She was trying to get to know Sir Zach, baka kasi raw isa 'tong gago. Hay nako.
"May balak kang jowain si Fye 'no? 'Di ako naniniwala na business 'yan." said Emma while smirking.
Napasapo ako sa noo sa sobrang kahihiyan. Jusko buti kinakaya pa 'to ni Sir Zach, kasi ako hindi na!
"I'm too busy with my work, so no."
I felt a huge relief kaso itong si Emma ayaw pa rin maniwala. Pinagpipilitan talaga amputa!
"Sus, pwede naman yan i-multitask. Parang mo na rin sinabing mag 's-study first' ka," sabi ni Emma sabay halakhak.
Napailing nalang ako. Hindi nag tagal nagpaalam na si Sir Zach samin. Pumunta si Emma sa kusina kaya naiwan kami habang nag aayos si Sir Zach para sa pag alis niya.
"Mamasahe nalang ako. Ingat ka."
He raised his eyebrow. "I will pick you up here later. I won't let you go home alone," may halong inis niyang sabi.
Grabe, kung makaasta 'to parang kala mo tatay ko siya ah. Hindi naman na ako bata. Naka punta nga ako magisa kila Scarlett noon tapos nakauwi pa akong buhay, e.
"Kaya ko sarili ko,"
"Naalala mo ba 'yong lalaking sumusunod sa'yo noong nakaraan? Ano? Gusto mo bang may mangyari sa'yo sa daan?" sermon niya.
Hay, parang ang sarap tuloy sa feeling na sinesermonan kasi humahaba 'yong mga sinasabi niya, nakakatuwa lang.
"Why the hell are you smiling?"
I got back to my senses when he talked. I feel so embarrassed! Hindi ko napansin na naka ngiti pala ako! Gosh.
"W-wala! Ano kasi..."
"Natutuwa ka kasi paalis ako 'no?" inis niyang tanong.
Luh! Grabe naman 'to porket naka ngiti lang ibig sabihin ganoon na 'yong intensyon ko?! Ang sama niya ah! Hindi naman akong ganoong tao.
"Hindi-"
"Fine. I will be back here after half an hour. I will text you,"
I nodded at him at binukas ko 'yong pinto para sakaniya. I closed the door when he went inside to his car at pinuntahan ko na si Emma pagkatapos ni Zach umalis.
"What the hell was that?"
"Huh?" I said while frowning my eyebrows.
"May sumusunod sa'yo?!" gulat niyang tanong.
I honestly don't want to tell her about it... but Sir Zach mentioned it, I'm not able to deny it.
And she's my bestfriend, I know she can be trusted.
I told her everything about what happened to me. Inis na inis siya kasi bakit hindi ko raw sinabi agad sakaniya, and she's starting to doubt if it's really a business.
"Do I look like I'm going to live with some stranger with no reason? Duh." I rolled my eyes.
"I mean, if you're in arranged marriage, yes." pagpupulit niya parin.
Nanahimik nalang ako para hindi na humaba usapan namin tungkol doon. We were both watching a kdrama series, until my eyes felt heavy. Humikab ako hanggang sa ipikit ko ang aking mga mata.
Nakarinig ako nang malakas na kalabog kaya napabangon ako wala sa oras. The T.V was still on but Emma wasn't beside me anymore. I rubbed my eyes and I fixed my hair.
"Emma?" tawag ko sakaniya nang makatayo ako.
All the lights are turned off except her T.V; this is quite odd since Emma hated lights off ever since she was a kid.
Dahan-dahan akong naglakad habang ko pinapalibot yong tingin ko. I stopped from walking when I saw a shadow. I pursed my lips as I was slowly stepping backwards.
I can feel the nervousness on my veins. My hearts started to beat faster as I my hands was shaking. I can feel my sweat falling...
"Fye?"
Napatalon ako nang may marinig ako boses. I don't who that person is but I didn't hesitate to hit the person who called my name.
Lahat ng mga ilaw nag bukas bigla. Nanlaki ang mga mata ko nang makilala ko yong taong sinpak ko.
Ah, s**t!
I gasped. "Oh my god! Emma! I am so sorry!!!" mangiyak-ngiyak kong sabi.
"Putangina mo, Fye! Ang sakit, gaga!" sabi niya habang hawak-hawak yong pisnge niya. Pinagalaw niya yong panga niya pero halatang nasasaktan siya pag ginagalaw.
"Sorry, sorry! Shit."
Taranta akong pumunta sa kusina niya para kumuha ng yelo sa refrigerator. Nang makuha ako, I immediately ran into her nang malagyan ko ng yelo ang ice pack.
"Sorry talagaaa!" pag mamakaawa ko habang ko dinidikit sa pisnge niya yong ice pack.
Inis niyang kinuha sakin yong ice pack. "Ako na, pucha naman." reklamo niya.
Ngumuso ako nang mapatingin siya sakin. Huminga siya nang malalim at ngumiti. "Okay lang ano ka ba... kasalanan ko rin naman kasi nagulat kita, e." mahinahon niyang sabi.
I started tearing up. No, no! It's not okay! Ang sakin nong pagkakasapak ko sakaniya kaya!
I held her other hand while my lips are pursed. "Babawi ako! I am really really sorry! Hindi ko naman kasi alam na ikaw 'yon... hindu naman kita sasapakin kung alam kong ikaw 'yon, e."
May narinig akong bumisina sa labas ng bahay ni Emma. Nagpaalam ako kay Emma saglit at saka ako sumilip sa peephole.
Oh, I knew it. It's him!
Pinihit ko yong doorknob at dali-dali ako nag lakad papunta sasakayan ni Zach.
"Are you ready to go?" tanong niya sakin nang buksan niya yong bintana ng sasakyan niya.
"Teka!" mabilis akong pumasok sa loob at nagpaalam na ako kay Emma at kinuha ko yong mga gamit ko. "See you! Byeee! Sorry talaga... please don't hate me forever!" sinira ko yong doorknob at nag lakad na ako papunta ulit kay Sir Zach.
Pumasok ako sa sasakyan niya and I looked at him while smiling.
"How's your day?"
Pinaikot-ikot niya yong steering wheel kaya naagaw ang atensyon ko sa kamay niya.
Damn...
"It was great but tiring, you?"
Ibinalik ko ang tingin ko sakaniya ulit. "Okay naman... kaso I accidentally hit Emma,"
Ugh! I feel so frustrated.
I told him the whole story how I accidentally hit her. I thought he will get mad... but turns out...
He just laughed!
Baliw talaga 'to.
Wait...
This is the first time seeing him laughed!
Wow.
"Anong nakakatawa?! What if she will hate me forever? Ugh. I can't live without her... literally all my life she's always the one who defends me on everything."
I felt sad when I said that. Naalala ko bigla si Caleb at Mia... the way they treated me.
Sometimes I don't even wanna go to school anymore because I feel so ashamed of myself.
Pakiramdam ko pinagtatawanan ako ng mga tao tuwing pumapasok ako noon.
"If she will hate you forever because you hit her, who cares?"
I arched my eyebrow.
"Anong "who cares" ka riyan? Nahihibang kana ba?"
Hindi niya na ako pinansin but I remained looking at him habang nakaawang ang labi ko.
I'm sorry- What?!
"Quit staring."
I rolled my eyes at sumandal nalang ako. Ugh! Why do I always stare at him?!
Nang makarating kami sa bahay, diretso akong pumasok sa loob. Aakyat na sana ako nang sumalubong sakin si Moon.
"Baby!" my voice echoed.
She was licking my hand while I was caressing her.
"Ang cute cute mo talaga!" pang gigigil ko.
Narinig kong dumating na si Sir Zach kaya binuhat ko si Moon at lumapit kay Sir Zach.
"Miss mo na ba tatay mo?" tanong ko habang naka ngiti.
He caressed Moon kaya naman dinila-dilaan niya yong kamay ni Sir Zach.
I giggled as I gave him the dog. They are sooo cute!
"Wait!"
Kinuha ko yong cellphone ko sa bulsa at pinicturan ko sila.
Zach was looking at the camera as he carcasses Moon. And at the second picture, he was looking at his dog while Moon was licking his fingers.
"Cutiesss!" I chuckled.
He cooked for our dinner. Dabay kaming kumain sa dining area habang si Moon kumakain din, but dog food.
"Ang sarap ah... you're such a good cook." I smiled.
He stood up. "Thanks," nag lakad siya papuntang kusina at hinugasan niya yong pinagkainan niya. Nang matapos siya, umakyat siya diretso papuntang kwarto niya.
It's so quiet without him. I mean, he's not even that talkative but the way he makes sounds as well as his presence, 'yon ang bumubuhay ng katahimikan dito.
I went straight to my room nang matapos kong mag linis sa kusina at lagyan ulit ng pagkain at tubig si Moon.
I took a short shower and I did some skin care. I'm now wearing my nighties. When I got finished, I fixed my bed at ibinagsak ko ang katawan ko sa kama nang matapos ako.
"Hay..." I heavily sighed.
Iniba iba ko ang posisyon ko sa pag higa ngunit hindi ako nakakaramdam ng antok. I don't know why!
I looked myself in the mirror, looking at my body while combing my hair using my fingers.
"Ang ganda ko, shet." I chuckled.
I decided to go outside of my room because of boredom. Nakakainip na rin mag phone, e.
I went to his terrace at umupo ako sa upuan. There are no winds but at the same time, the weather is completely fine.
I suddenly remembered when I was at Emma's house.
Shit, I wonder if who that person was that I saw while the lights are turned off.
I don't believe in ghosts, that's literally stupid to believe on.
And... Emma will never turn off her lights. I mean, the whole house?! Only psychopaths would do that.
Like Zach, ugh.
"Bakit gising ka pa?" may halong inis niyang tanong.
Halos matapalon ako sa gulat nang marinig ko yong boses ni Sir Zach sa likuran ko.
"The hell!" inis kong sabi.
Puta, muka akong tanga! Muntik ko pang maibato yong upuan dahil sa sobrang gulat ako!
"What's your deal?!"
He shrugged and didn't respond.
He was wearing a maroon pajamas at sandong puti na fitted.
And his muscles are showing...
"Vera?"
Fuck!
"Y-yeah?" I forced my smile.
"You're spacing out again,"
Shit! Was I staring at him for so long?!
Tangina, sino ba naman kasi hindi ma s-starstruck sakaniya?!
Minsan pag ako gigising sa umaga tapos siya ang bumu-bungad, hindi ako makapaniwala na 'yong lalaking tulad niya kasama ko sa bahay.
Minsan pakiramdam ko katulong niya lang ako, e.
"S-sorry! You were saying?" I shyly asked. I was looking down.
"Tsk... wala." he shook his head.
He sat down beside nang umupo ako. I felt a bit uncomfortable because It was very rare being close to him.
"Zach?" pang babasag ko ng katahimikan.
"Yeah?" he responded while looking at the view.
Oh, s**t. I didn't call him Sir!
Pero hindi naman siya nag reklamo, e. Baka okay lang sakaniya?
"Naalala mo ba 'yong unang kita natin?" I faced him and he took a glance on me.
"Yeah? What about it?"
"Hanggang ngayon iniisip ko pa rin kung ano yong pinapirmahan mo sakin... was it a contract?" I carefully asked.
Tumingin siya sakin nang diretso kaya nakaramdam ako nang malakas ng pag kabog sa dibdib ko.
He was looking at me straight to my eyes as his jaw clenched.
"It's uh... business. A business contact to be exact. Why?"
I pursed my lips. Shet ka! Wala na akong pake roon sa business contact, ngayon ang nasa utak ko naman ay yong pagtitig niya sakin!
"Wala naman. But can I ask again?"
He nodded. I cleared my throat and I made an injan sit to face him clearly.
"Jowa mo ba yong babaeng lumalandi sa'yo noon?"
Mabilis siyang tumingin sakin kaya natawa ako nang malakas.
Tangina. Sakit mo sa tiyan, Zach!
Halos hawak-hawak ko na yong fiyan ko sakaka tawa dahil sa reaction niya!
"She's not my girlfriend, okay? I'm too busy for that. I would rather attend on meetings rather than having a date with someone else," he explained.
My mouth formed 'o'. Hindi niya ba bet 'yon? Ang ganda kaya niya, ang sexy pa! She's also psychotic too... bagay sila, ah.
Baliw baliw rin kasi 'to minsan, e.
"Hey, she's not my girlfriend and not definitely my type," he explained again.
"Huh?"
Tangina, nababasa niya ba yong iniisip ko?!
Puta, lahat nalang alam niya ah. Weh... maduga amputa.
Pati ba naman sa utak ko alam niya na rin. Baka mamaya alam niya rin na iniisip kong baliw siya at stalker?!
"I can read minds." he smirked.
I rolled my eyes. "Edi wow, corny mo, lods," I looked at the sky and I smirked when something popped to my mind.
"Sure ka bang ayaw mong magka jowa? Baka mamaya crush mo talaga ako kaya rito mo ako pinapatira, yieee!" asar ko.
Siniko-siko ko siya habang ako tawa nang tawa.
He suddenly grabbed my arm kaya bigla ako nasubsob sakaniya.
"Puta!"
Ano 'yon?! What the f**k?! Why would he grab my arm?!
"Let's date tomorrow."