หลายวันผ่านไป
ใยบัวมองประตูทางเข้าที่เต็มไปด้วยผู้คน และเครื่องเล่นมากมายหลากหลายสีสันสดใส ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เข้าไปข้างในสวนสนุกขนาดใหญ่ใจกลางเมืองที่เธออยากจะมาสักครั้ง
แต่ด้วยช่วงเวลาที่ผ่านมาเธอเอาแต่เรียน อ่านหนังสือ เพื่อจะสอบเข้ามหาลัยในฝัน จนไม่มีเวลา ไม่มีโอกาสได้มาอย่างใจหวัง
“พร้อมไหม”
“ค่ะ”
“ถ้างั้นไปกันเถอะ พวกนั้นรออยู่ด้านในแล้ว”
ใยบัวพยักหน้ารับคำชวนนั้นด้วยความรู้สึกตื่นเต้น เธอไม่ได้มาที่นี่ด้วยกันสองคน แต่มีเพื่อน ๆ ของเขามาด้วย
ทันทีที่ก้าวผ่านประตูเข้าไป ใยบัวเผลอชะงักเล็กน้อย ดวงตากลมโตไล่มองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตาตื่นใจ มองดูเครื่องเล่น และผู้คนที่เดินสวนกันไปมา
ท่ามกลางเสียงหัวเราะ เสียงกรีดร้องด้วยความตื่นเต้นปะปนกันจนบรรยากาศคึกคักเกินกว่าจะละสายตาได้
“ว้าว” เธอหลุดเสียงออกมาเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว มังกรเหลือบมองเธอ ก่อนจะยิ้มมุมปากอย่างพอใจ
“ไม่เคยมาใช่ไหมคะ” ใยบัวส่ายหน้าตอบเขาทันที แต่สายตายังคงมองเครื่องเล่นต่าง ๆ ด้วยความสนใจ
“มาช้านะ พวกกูจัดการตั๋วแล้ว เลือกเครื่องเล่นก่อนเลยไหม”
เดรกเดินเข้ามาพร้อมกับนับหนึ่งและเคลลีย์ ที่มารอทั้งสองคนก่อนหน้าแล้ว
ใยบัวหันไปมองมังกรเล็กน้อย คล้ายลังเล เขารับรู้ได้ถึงความประหม่าในแววตานั้น จึงเอ่ยเสียงเรียบแต่มั่นใจ
“เดรกกับนับหนึ่ง หนูเคยเจอแล้ว ส่วนนี้เคลลีย์ เพื่อนพี่เองและก็เป็นฝาแฝดของเดรกด้วย”
ใยบัวมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความตกตะลึง นัยน์ตาของเธอมีสองสีเป็นสีน้ำตาลทองอำพันและสีฟ้าครามน้ำทะเล ก่อนจะหันไปมองที่ชายหนุ่มอีกคนที่เธอเคยเจอกันอยู่หลายครั้ง แต่เขามีเพียงนัยน์ตาสีเข้มเท่านั้น
“อย่าไปเผลอหลงใหลสายตาและความสวยนั้นเชียว ยิ่งสวยยิ่งอันตรายเข้าใจไหมหนูน้อย”
เดรกเอ่ยเตือนเบา ๆ พร้อมเสียงหัวเราะ เพราะในบรรดาทายาทของเวริส เคลลีย์เป็นลูกสาวที่ไม่เหมือนผู้หญิงเลยสักนิด กิจกรรมที่เธอทำล้วนเป็นกีฬาผาดโผน ทั้งขี่ม้า ยิงปืน และเรียนการต่อสู้มาครบเกือบทุกแขนง เรียกว่าเก่งไม่แพ้ผู้ชายแบบพวกเขาเลยสักนิด
“เดรก แกกำลังให้สาวน้อยกลัวฉัน”
เคลลีย์หันไปถลึงตาใส่ฝาแฝดของตัวเองเบา ๆ ก่อนจะหันมาโปรยยิ้มให้กับหญิงสาวหน้าตาน่าเอ็นดูที่ยืนอยู่ข้างมังกร
เธอรู้สึกว่าถูกชะตากับผู้หญิงของเพื่อนอยู่ไม่น้อย โดยเฉพาะใบหน้าไร้เดียงสา แต่แอบดูดื้อรั้นนั้น ซึ่งมันดีกว่าพวกผู้หญิงปากแดง ๆ ที่พยายามเข้าหามังกรพวกนั้นเป็นไหน ๆ
“คะ คือ”
ใยบัวหันกลับไปมองคนตัวโตที่ยืนข้างกัน ด้วยความรู้สึกที่อยากพูดอะไรออกมาสักอย่าง แต่เธอกลับตื่นเต้น ประหม่าจะพูดออกมาไม่ได้ มันคงจริงอย่างที่ไอวาบอก เธอไม่ได้รู้สึกกลัวหรือแพนิกที่จะเข้าหาคนอื่นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
“ใจเย็น ๆ ค่ะ ไม่ต้องรีบ”
ฝ่ามือหนาวางลงบนศีรษะเล็กก่อนจะลูบไปตามกลุ่มผมสีดำยาวเบา ๆ ท่ามกลางสายตาของเพื่อน ๆ เขาที่ส่งยิ้มแสนอบอุ่นกลับมาเพื่อให้กำลังใจ
“สะ สวยจัง”
เสียงใสเอ่ยออกมาอย่างแผ่วเบา ด้วยความไม่มั่นใจ แต่มันคือคำสั้น ๆ คำเดียวที่เธอคิดออกตอนนี้ เพราะผู้หญิงตรงหน้าเธอตอนนี้สวยมากจริง ๆ โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้น
ไม่สิ!ต้องบอกว่า คนตัวโตที่ยืนข้างเธอ และเพื่อน ๆ ของเขาทุกคน สวยและหล่อมาก ๆ กันทุกคน ถึงแม้เธอจะไม่เคยเจอเพื่อนพี่น้องคนอื่น ๆ ของเขา แต่เธอก็มั่นใจว่าทุกคนต้องสวยและหล่อมากแน่นอน
“ฮ่าๆ ๆ”
เสียงหัวเราะของทุกคนดังขึ้นทันที เมื่อได้ยินเสียงใสจากร่างบางเอ่ยออกมา พร้อมกับใยบัวที่รีบซุกแผ่นหลังกว้างของมังกรด้วยความเขินอาย ไม่มั่นใจว่าพวกเขากำลังหัวเราะอะไร
“ฉันชอบนะ น่ารักดี”
เคลลีย์หันไปมองคนตัวเล็กที่แอบอยู่หลังเพื่อนของตัวเอง ก่อนจะส่งยิ้มบาง ๆ ให้อีกครั้ง
“อยากเล่นอะไรก็บอกนะคะ เดี๋ยวพี่พาไป”
ประโยคสั้น ๆ นั้นทำให้ใยบัวรู้สึกเกร็งก่อนหน้า ผ่อนคลายลงอย่างประหลาด เธอมองแผนที่สวนสนุกในมือก่อนจะท่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
“ชิงช้าสวรรค์ไหม หรืออยากเล่นม้าหมุน”
คนตัวเล็กส่ายหน้าไปมาทันที ก่อนจะชี้ไปทางรถไฟเหาะที่ตั้งเด่นอยู่ไกล ๆ เป็นคำตอบ มังกรเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เหลือบมองตามปลายนิ้วเธอ ก่อนจะหัวเราะเบา ๆ
“โห เห็นหน้าตาน่ารัก ๆ ไม่คิดว่าจะอยากเล่นเครื่องเล่นโหด ๆเลยนะ”
เดรกเอ่ยออกมาอย่างถูกใจในคำตอบนั้น เพราะเขาก็ไม่ได้อยากเล่นเครื่องเล่นที่มังกรเสนอมาก่อนหน้าสักเท่าไหร่
“งั้นเราไปเล่นรถไฟเหาะกัน”
นับหนึ่งบอกกับทุกคนและเดินนำไปตามทาง โดยมีเดรกเดินขนาบข้างไม่ห่าง ตามด้วยเคลลีย์ และปิดท้ายด้วยมังกรและใยบัวที่เดินตามหลังทุกคน
จากนั้นทั้งห้าคนก็เดินไปต่อแถว เข้าคิวรอเครื่องเล่นที่ต้องการอย่างรถไฟเหาะ ใยบัวยืนมองรางเหล็กที่พาดโค้งไปมาเหนือศีรษะ เสียงล้อเสียดรางดังครืดคราดสลับกับเสียงกรีดร้องจากคนที่กำลังดิ่งลงมาจากจุดสูงสุด ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงขึ้นทุกวินาที
มังกรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ เหลือบมองสีหน้าของเธอ ก่อนจะเอียงตัวลงมาหานิดหนึ่ง
“กลัวไหม เปลี่ยนใจตอนนี้ทันนะ”
ใยบัวรีบส่ายหน้า ทั้งที่มือกำชายเสื้อของตัวเองแน่น เพื่อยืนยันคำตอบ ก่อนที่ทุกคนจะก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่ของตัวเอง โดยแถวแรกเป็นเคลลีย์ ใยบัว และมังกร ส่วน เดรกกับนับหนึ่งนั่งอยู่ในแถวถัดไปกับคนอื่น ๆ ที่มาใช้บริการ
ทันทีที่ระบบความปลอดภัยทำงานเรียบร้อย สายรัดถูกล้อกแน่นทุกจุด รถไฟเหาะก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวไปด้านหน้าช้า ๆ จนมาหยุดค้างที่จุดสูงสุด
กรี๊ดดดดดดดดด
เสียงกรีดร้องของทุกคนดังขึ้นทันที เมื่อรถไฟเหาะพุ่งดิ่งลงจากจุดสูงสุดอย่างรวดเร็ว ไปตามเส้นทางที่โค้งไปมาจนน่าหวาดเสียว แต่ในบรรดาเสียงเหล่านั้น…มีเสียงหัวเราะใส ๆ ปะปนอยู่ด้วย
“ฮ่า ๆ”
ใยบัวที่ทั้งกรี๊ดและหัวเราะออกมาเต็มเสียง ดวงตาเป็นประกาย เธอไม่ได้หลับตาหรือหวาดกลัวอย่างที่ใครหลายคนเป็น ตรงกันข้ามเธอกลับเงยหน้ารับลม ปล่อยให้แรงเหวี่ยงดึงร่างไปตามจังหวะของรางเหล็กอย่างสนุกสนาน
มังกรเหลือบมองเธอด้วยความแปลกใจเล็กน้อย ก่อนจะเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว ถัดไปไม่ไกล เสียงหัวเราะสดใสดังขึ้นไม่แพ้กัน
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ! แบบนี้สิ ถึงจะสนุก!”
เคลลีย์ยกแขนขึ้นสุดแขน ปล่อยเสียงหัวเราะอย่างอิสระ ราวกับเด็กที่ได้ปลดปล่อยตัวเองเต็มที่ สองสาวที่นั่งไม่ไกลกันเหมือนจะรับรู้ถึงความสนุกสุดเหวี่ยงของกันและกัน ต่างหัวเราะแข่งกันตลอดทางที่รถไฟเหาะหมุน ตีลังกา และพุ่งผ่านโค้งอันหวาดเสียว
เมื่อรถไฟเหาะชะลอความเร็วลงในช่วงสุดท้าย ใยบัวยังหอบหายใจนิด ๆ จากความสนุก แก้มขึ้นสีแดงระเรื่อ ดวงตาเป็นประกายสดใส และเผยรอยยิ้มกว้างออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง
“สนุกมาก!”
เสียงเคลลีย์ร้องบอก พร้อมกับใยบัวที่พยักหน้ารับเห็นด้วย หญิงสาวที่มีนัยน์ตาสองสีลงมาจากเครื่องเล่นเป็นคนสุดท้ายยืนยิ้มร่า ด้วยความสนุก
ต่างกับคนอื่น ๆ ที่ก้มหน้า หอบหายใจ พร้อมกับโบกขึ้นเป็นจังหวะเพื่อขอเวลาพักหายใจ โดยเฉพาะนับหนึ่งที่ทำท่าเหมือนจะอาเจียนออกมาเป็นพัก จนเดรกต้องเข้าไปดูแล
ดูเหมือนงานนี้จะมีแค่ใยบัวกับเคลลีย์ที่สนุกสุดเหวี่ยงมากกว่าใคร
ทว่ายังไม่ทันที่ใยบัวจะได้พักหายใจให้หายตื่นเต้นดี แขนของเธอก็ถูกคว้าไว้แน่น ก่อนจะเดินไปตามแรงของรุ่นพี่สาวที่ดูจะยังมีพลังเหลือล้นไม่ต่างกัน
“ไปกันต่อ”
เคลลีย์พูดสั้น ๆ แต่แววตาเป็นประกาย ใยบัวยังไม่ทันได้ถามว่า ไปไหน ร่างเล็กก็ถูกลากออกจากกลุ่มไปแล้ว แม้แต่มังกรที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็คว้าแขนไว้ไม่ทัน
“อันนั้นมันมาก รับรองว่าจะชอบ”
ใยบัวชะงักเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมองเครื่องเล่นที่ว่าซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกล ตัวเครื่องที่มีรูปร่างเหมือนวัวกระทิงหมุนเหวี่ยงไปมาเป็นวงกว้าง ให้คนเล่นจับประคองตัวเองบนเก้าอี้รูปอานม้าที่เหวี่ยงขึ้นลงตามจังหวะ
“ผ่านรถไฟเหาะมาแล้ว ยังจะมีอะไรต้องกลัวอีกล่ะ”
มังกรที่เดินตามมาทันเห็นภาพนั้นพอดี เขาหยุดมองสองสาวที่ดูเข้าขากันเร็วจนน่าแปลกใจ แต่เครื่องเล่นก็ดูจะอันตรายเกินไปหากถูกเหวี่ยงตกลงมา
“เดี๋ยว”
แต่ทว่าคำร้องห้ามนั้นคงดังไม่พอ เพราะสองสาวเดินตรงไปเข้าคิวเตรียมขึ้นเครื่องเล่นนั้นเสียแล้ว
เดรกหัวเราะเสียงดังลั่น เขาที่เป็นผู้ชายแท้ ยังต้องยอมแพ้ให้กับสองสาวที่ดูจะสนุกจนไม่รู้จักเหนื่อย ต่างกับนับหนึ่งส่ายหน้ารัว ๆ เป็นสัญญาณว่าเธอจะไม่มีทางยอมขึ้นไปเล่นเครื่องนั้นแน่ ๆ
เคลลีย์ลากใยบัวไปต่อแถวอย่างไม่ลังเล ระหว่างยืนรอ คนตัวเล็กก็มองเครื่องเล่นคาวบอยที่หมุนเหวี่ยงไปมาด้วยแววตาตื่นเต้น ไม่ใช่หวาดกลัว
พอถึงตาทั้งสองสาวขึ้นไปนั่งบนอานม้าคนละตัว เคลลีย์เลือกตัวด้านนอก ส่วนใยบัวนั่งตัวด้านในที่อยู่ห่างกันพอสมควรและรอให้พนักงานตรวจเช็กทุกอย่างจนเรียบร้อยดี
“จับให้ดีนะ” เคลลีย์หันมาบอก
“แล้วปล่อยใจไปเลย” เสียงเครื่องเริ่มดังขึ้น ก่อนที่อานม้าจะเริ่มขยับ หมุน และเหวี่ยงไปมา จากช้า ๆก็เริ่มเร็วขึ้นและแรงขึ้นเรื่อย ๆ
“กรี๊ดดดด!”
ใยบัวร้องดังออกมาทันที ที่เครื่องเล่นเริ่มทำงานอย่างไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะกระชับมือที่จับแน่นแล้วหัวเราะออกมาพร้อมแรงเหวี่ยง
“เห็นไหม! บอกแล้วว่ามันสนุกมาก!”
เสียงของเคลลีย์ตอนบอกรุ่นน้องที่เหมือนจะปรับตัวได้แล้ว ก่อนจะส่งยิ้มกว้างให้กัน
ในขณะที่อานม้าเหวี่ยงขึ้นสูง ก่อนจะเหวี่ยงลงอย่างแรง ใยบัวหัวเราะร่วนแม้จะมีบางครั้งที่เธอเกือบจับมันไม่อยู่ แต่มันกลับไม่ได้ทำให้รู้สึกกลัวอย่างอื่นนอกจากตื่นเต้นและลุ้นระทึก
เสียงหัวใจเต้นแรง แต่เต็มไปด้วยความสุข เมื่อเครื่องเล่นชะลอลงและหยุดสนิท ทั้งคู่ลงมาด้วยท่าทางแบบเดียวกันแทบจะพร้อมกัน
มังกรที่ยืนรออยู่ไม่ไกลมองภาพนั้นด้วยสายตานิ่ง ๆ แต่ริมฝีปากยกยิ้มบาง ๆ ถึงแม้จะเป็นห่วงที่คนตัวเล็กเลือกเครื่องที่ค่อนข้างหวาดเสียว แต่ในทางกลับกันมันก็เป็นการละลายพฤติกรรมให้ใยบัวได้เป็นอย่างดี
ใยบัวในวันนี้…ดูสดใสกว่าที่เขาเคยเห็นมาก่อน และดูเหมือนว่า สวนสนุกแห่งนี้ จะทำให้เขาได้เห็นตัวตนอีกมุมหนึ่งของคนตัวเล็ก ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มสดใสที่ไม่อาจจะละสายตาไปได้