Rrr…
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้ของวัน ตอนแรกกะว่าจะไม่รับสาย แต่พอเห็นชื่อบนหน้าปัดก็นึกแปลกใจไม่น้อยว่าทำไมจู่ ๆ หมอนี่ก็โทรมา
[-PATHAWEE-]
“ว่า…”
[ไงมึง ได้ข่าวว่าโหมงานหนักจนไข้แดกเลยไง?]
พอกดรับสายปุ๊ป ประโยคแรกของไอ้ปฐวีก็เล่นแซะผมก่อนเลย เคยมีสักครั้งไหมที่มันจะโทรมาแล้วบอกว่าคิดถึงผมเนี่ย
“เออ… ใครจะว่างตามล่าหาแต่เมียอย่างมึงล่ะไอ้วี”
ผมแซะมันกลับบ้าง ผมเองก็พอจะรู้ข่าวเรื่องความสัมพันธ์ของมันกับผู้หญิงที่ชื่อน้ำมนต์มาพอสมควรเลยนะ แถมยังเคยเจอผู้หญิงคนนั้นมาหลายครั้งแล้วด้วย แต่ก็ไม่ได้สนใจเรื่องของมันมาก คือปกติผมไม่ค่อยชอบเสือกเรื่องของใครอะนะ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้นะครับ… คือกูรู้แต่กูไม่เสือกน่ะ!
[ขอโทษเถอะ นี่ใคร? นี่ปฐวีคนหล่อนะครับไม่ใช่ไอ้ไฟกัลป์ที่วัน ๆ เอาแต่ตามตูดเมียน่ะ! ระดับกูอ่ะไม่เคยตามใครเว้ย! นางกลับมาหากูเอง งี้แหละกูหล่อ!] ไอ้ปฐวีตอบกล
