“ว่าไง? สรุปเธอเป็นแฟนกับหมอนั่นจริง ๆ หรือเปล่าเมบี? หรือแค่โกหกพวกเราเพื่อให้เลิกยุ่งกับเธอ”
“ฝันไปเหอะว่าฉันจะเลิก!”
จีเดย์ยังคงถามย้ำ แถมยังมีเสียงหยัน ๆ ของเจไนท์ช่วยเสริมอีกต่างหาก! อะไรกันล่ะ! เมื่อกี้พวกนายยังจะต่อยกันอยู่เลยนะ! ไหงมาจับมือกันรุมฉันแบบนี้ล่ะ!
“จะ...จริงสิ! ฉันกับกาฬวาตคบกันจริง ๆ พวกนายเลิกถามมากสักทีเถอะ” ฉันเสยผมไปด้านหลังด้วยอารมณ์หงุดหงิดกลบเกลื่อน ก่อนจะหมุนตัวเพื่อเดินหนีสองพี่น้องออกมา หากทว่ากลับถูกเจไนท์คว้ามือไปจับแน่น แถมยังออกแรงกระชากจนเซเข้าปะทะเขาเต็มแรง พอเงยหน้าขึ้นจะอ้าปากด่าก็ต้องชะงักนิ่งเมื่อเจอสายตาดุร้ายจากผู้ชายตรงหน้า
“คิดว่าฉันจะปล่อยเธอง่าย ๆ เหรอเม!”
พลั่ก!
เป็นอีกครั้งที่ร่างของเจไนท์กระเด็นออกห่างจากฉัน แต่ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่ฝีมือของจีเดย์ แต่เป็นฝีมือของเจ้าของฝ่ามือร้อนที่บีบท่อนแขนฉันอยู่ตอนนี้ และเขาก็คือผู้ชายที่ฉันกำลังรอ
