“อ๊ะ!”
แรงฉุดดึงเบา ๆ จากด้านหลังทำให้ฉันเซเข้าปะทะแผงอกของกาฬวาต น้ำเสียงเย็นชาติดรำคาญหน่อย ๆ ดังขึ้นข้างใบหู สัมผัสได้ถึงลมหายใจกรุ่นร้อนเป่ารดข้างแก้มจนอดขนลุกไม่ได้ ฉันไม่รู้ว่าตอนนี้กาฬวาตกำลังทำสีหน้าแบบไหนอยู่ เพราะเขาเข้ามาประชิดตัวซ้อนด้านหลังของฉัน แถมยังใช้แขนคล้องรอบคอฉันเอาไว้อีกต่างหาก พอหันหน้ามองเขาก็พบว่าสายตาคมนั่นกำลังจับจ้องไปทางเจไนท์ มันทั้งเย็นชาและนิ่งเรียบ
ผู้ชายคนนี้ช่างเดาใจยากซะเหลือเกิน...
แม้จะแปลกใจกับท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขา แต่ก็ถือว่ายังดีที่อย่างน้อย ๆ เขาก็ยอมเล่นไปตามบทบาทที่ฉันวางไว้ให้… มันก็ดีกว่าให้เขายืนนิ่งเป็นขอนไม้ละนะ!
“ไม่ใช่เรื่องของมึง! อย่าเสือก!” เจไนท์ตอกกลับด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าว เขาดูอารมณ์เสียและหงุดหงิดมาก บางทีฉันก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังคิดผิดนะ ฉันไม่น่าแหย่เสือทั้งสามตัวเลย
“ก็ไม่ได้อยากจะเสือก... “กาฬวาตเอ่ยเสียงนิ่งก่อนจะหลุบ
