Bozok

Bölüm 2

Kerimhanın hayattında önemli olan canından çok sevdiği istedikleri herşeyi yaptıgı ve yaptırdığı iki kadın vardı annesi ve kız kardeşi onların güvenliği yaptırmıştı burasını babası öldükten sonra onlara bir zarar gelmesin diye katı ve sinirli bir adamdı ve geçimsiz sevgisini gösteremezdi öyle herkes gibi ama çevresindeki herkes bilirdi onları sevdiğini değer verdiğini burdaki herkes babasının emanetiydi ona oda emanetlerini iyi bakmak istiyordu çok çalışıyordu yorulmadan durmadan

O kızı buraya getirmişti amacı başka yere götürüp kapatmaktı ama annesi ve kız kardeşi karşı cıkmıştı ilk defa tartışmışlardı bu evde annesi onunda kızı yaşında oldugunu ya buraya getir yada herşeyi bırak değince mecbur buraya getirmek zorunda kalmıştı catı katında yer hazırlamışlardı ona en iyisi böyleydi

Eve. Gelince içeri girmedi bahçedeki koltuklara oturup beklemeye başladı

Hiçbir işine kadını alet etmeyi sevmezdi buna karşıydı ama mecbur kalmıştı adamın canını yakıcak sadece bu yol kalmıştı ve babasının cinayetini böyle çözerdi adam kızınını çok seviyor diye düşünüyordu kızı yıllardır araştırmış ama sadece bir resmini bulmuştu kız hayalet gibiydi ordan canını yakıcaktı en sevdiği kişiden onun yandığı gibi

Yanında hareketlilik olunca kafasını kaldırıp baktı gelenler zafer ve yiğit aliydi hem en yakın adamları hem kardeşleriydi onun

“ otursanıza oglum dikildiniz öyle”

“Tamam abi”

Kapıdan girin arabayla ayaga kalktılar kerimhan arabaya bakıyordu öyle içindeki yangının söndürücek şey o arabanın içindeydi araba yavaşlayıp kapının orda durunca arabaya doğru yürüdü arabanın kapısınu zafer acmişti hemen içeri bakınca kızın uyuduğunu görünce kaşları çatılmıştı hemen

“ uyanması neden bu kadar uzun sürdü”

“ şey abi aslında uyandı ama biraz sakin kalamadı hemde hiç bizde kendine bir zarar vermemesi için uyuttuk yine”

Yiğit ali selimin boynundaki kızarıklığı görünce boynuna bakmak istedi ama selim hemen kaçti

“ ne oldu abi bişey mi var”

“ dur bi oglum ne oldu boynuna “

Kerimhan selime bakımca el mahkum durmuştu yiğit ali selimin boynundaki kanımış diş izlerini görünce bianda gülmeye başladı

“ oglum ne oldu sana”

“ abi şey kız uyanınca biraz saldırdı ama yani ben böyle küçük birinden bu güç nasıl çıktı anlamadım arabayı yoldan cıkarıcakrı zor tuttuk”

Zafer ve yiğit ali bian gülmeye başlamıştı kerimhan öksürünce susmak zorunda kalmışlar

“ küçük hanım dişli biraz”

“ yiğit ali yukarı cıkar kapıyı kitle kaçmasın”

“ tamam abi”

Yiğit ali baharı kucagına alıp yukarı cıkardı ama kız çok hafifti niye böyle zayıftı ki kıza bakımca garip bişey hissetti tanıdığı gördüğü hiçbir zengin kızına benzemıyordu bu kız garipti odaya yatarıp kapıyı kitledi hemen asagı abisinin yanına indi

Kerimhan salona geçti koltuguna oturdu tesbihini çekmeye başladı anneleri gelmeden bitmişti bu işte sessiz sedasız merdivenden ses gelimce gelene baktı yiğit ali gelip zaferin yanına oturdu hemen

“ kitledin mi “

“ evet abi ama bişey dicektim yani emin değilim pek ama yani”

“ söylesene ne diceksen oglum sinirleniyorum”

“ abi bu kız çok zayıf bide bu adam çok zengin bu kız niye hiç zengin kızına benzemiyor garip bişey var gibi “

“ bizenr oglum bizim işimiz o adamla kızı neyse ne”

“ doğru abi”

Kerimhan dişarı baktı yine o adam onu arıcaktı ve intikamını alıcaktı kızı zarar vermek gibi düşüncesi yoktu…

Bilinci yavas yavac yerine gelmeye başlamıştı baharın zorla gözlerini açıp nerde olduğunu anlamaya çalıştı sonra aklına gelen şeylerle hemen ayagı kalktı arabadaydı ve yanlız değildi iki tana adam vardı

“ siz beni nereye götürüyorsunuz”

“Uyanmışsınız prensen sessiz olun gidince anlarsın nereye gittiğini acıklarlar sana “

“ yokya sen dedim bende sussup oturcam okey tamam deyip beklicem oldu paşam başka emrin varmi onuda yaparız”

Öndeki adamlar kahkahalarla gülünce bahar iyice sinir olmuştu bianda yandani adamın boynunu omzunu ısırmıştı onu tutmaya çalişan diger adamada vuruyordu iki adam onu zapt etmekte zorlanıyorlardı kızı bişeyde yapamıyorlardı bişey olda kerimhan bey onları yok ederdi selim hemen torpıdodaki bezi alıp zorla kızın agzına dayadı hemen bahar direnmişti ama yine karanlık onu almıştı işte adamlarda nefes almıştı ….

Bahar gözlerini açtiğinda arabada değil bir odada oldugunu anladı yatakta oturur pozisyona geldi hemen etrafa baktı burası çok karanlıktı tek aydınlık yeri yoktu bu odanun herşey siyahtı ve insanın boğuyordı resmen ayagı kalkıp ilk kapıyı denedi kitliydi derin bir nefes aldı sakin olmalıyıdu panık atagı tutmaması lazımdı böyle tanımadığı bir yerde derin bir nefes alıp cama baktı bu sefer oda kitliydi ama asagı bakınca yüksek bir yerde oldugunu anladı kapı açılma sessini duyumca arkasına döndü hemen içeri gireni

görünce bian durdu adamın gözleri kapkaranlıktı bu oda gibi dipsiz bir kuyu gibi

“ kimsin sen ve beni niye kaçırdınız “

Yavas yavas yanına geldi güldü ama samimi bir gülüş olmadığını anlamıştı bahar

“ kerimhan bozuk”

“Bahar tanışmış olduk ama kerimhan bey benimle sorunuz ne ben kimseye bişey yapmadım niye beni kaçırdınız”

Gülmüştü niye gülmüştü bu adam şimdi

“ bey iyimiş sevdim seninle işimiz var bir süre burdasın”

Bir süre nasıl bir süre uzun mu kısa mı

“ olmaz ki güldeste annem merak eder beni lütfen bırakın beni kimseye bişey demem kayboldum derim lütfen”

“ kes çok ses yapma sinirlenmemi istemezsin bir süre burdasın duruma göre”

Gözleri yine simsiyahtı

“ annemi arasam haberi olsa üzülür lütfen”

“ bundan sora burdasın kimseyle konuşmak görüşmek yok bitti “

Gözleştm dolmuştu ben napardım burda annem üzülürdü hemde çok kapıdan çıkarken bia durup bana döndü ne dicek diye ona baktım

“ ama istersen babanı arıyabilirsin”

Dediği şeyle ellerim buz kesmişti geri kaçtim hemen babamı bunu. İçin arasam burdan daha kötüsünü yaşardım biliyordum derin bir nefes aldım korkumu belli etmek istemedi

“ y yok istemem “

Kaşını kaldırıp bana baktı bişey demeden odadan cıktı ve ardından kapı kitlenme sessi …