เธอแกล้งเน้นคำว่าปอดบวมพลางแอ่นอกนิดๆ อย่างจงใจอ่อย หมอแทนชะงักไปครู่หนึ่ง เขารูดซิปปิดเต็นท์จนสนิททิ้งความวุ่นวายไว้ข้างนอก แล้วคลานเข้าไปประชิดตัวเด็กดื้อที่ชอบเล่นกับไฟ
“ถ้าติด
พี่ก็น่าจะเป็นคนเดียวที่มีสิทธิ์รักษามันไม่ใช่เหรอ?”
มือหนาเชยคางมนขึ้นมาสบตา แสงไฟรำไรจากตะเกียงดวงเล็กทำให้ดวงตาของหมอแทนดูร้อนแรงกว่าปกติ พะแพงใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอแกล้งเอื้อมมือไปลูบไล้ที่แผงอกกว้างภายใต้เสื้อยืดของเขาเบาๆ
“แล้วพี่หมอจะรักษาแบบไหนคะใช้ยา หรือใช้ ‘..’?”
คำท้าทายนั้นสิ้นสุดลงเมื่อหมอแทนโน้มใบหน้าลงมาปิดปากช่างเจรจานั่นทันที จุมพิตในตอนแรกเริ่มอย่างนุ่มนวลคล้ายการปลอบประโลม แต่เมื่อพะแพงเริ่มตอบโต้ด้วยการเกี่ยวคอเขาลงมาให้แนบชิดขึ้น รสสัมผัสก็เปลี่ยนเป็นความเร่าร้อน
ลิ้นร้อนของหมอแทนสอดแทรกเข้าไปพัวพันแลกลิ้นกับเธออย่างช่ำชอง เป็นความวาบหวามที่ทำเอาพะแพงถึงกับสมองขาวโพลนไปชั่วขณะ เสียงลม
