หน้าห้องตรวจนรีเวช บรรยากาศเริ่มตึงเครียดขึ้นทันทีเมื่อพะแพงเดินหน้าแดงก่ำ ขาอ่อนแรงออกมาจากห้องตรวจ โดยมีหมอแทนเดินตามออกมาด้วยท่าทางนิ่งสงบแต่แววตาดูสะใจลึกๆ
โมนา ที่นั่งรออยู่รีบลุกพรวดขึ้นมาหาเพื่อนรักทันที “ยัยแพง ทำไมหน้าแดงเป็นลูกตำลึงสุกขนาดนั้นล่ะแก แล้วนี่ทำไมพี่หมอแทนถึงเดินออกมาจากห้องตรวจแกได้ล่ะเนี่ย อย่าบอกนะว่า...”
“เอ่อ... คือ...”
พะแพงอึกอัก พยายามหลบสายตาจับผิดของเพื่อน
“พอดีหมอเจ้าของไข้ติดธุระด่วน พี่เลยเข้าไปตรวจแทนให้น่ะครับคุณโมนา”
หมอแทนตอบแทนเสียงเรียบ แต่คำพูดนั้นกลับทำให้โมนาตาโตเท่าไข่ห่าน
“ตรวจแทน พี่หมอคะ แต่นี่มันตรวจภายในนะคะ พี่หมอเป็นหมอศัลย์...”
“พี่ตรวจได้ ‘ละเอียด’ กว่าหมอคนอื่นแน่นอนครับ ไม่ต้องห่วง”
ในขณะที่โมนากำลังจะอ้าปากแซวต่อ เสียงกรีดร้องแหลมสูงของใครบางคนก็ดังขัดจังหวะขึ้นมาเสียก่อน
“หมอแทนนี่มันหมายความว่ายังไงคะ!”
หมอริน ในชุดกาวน
