เย็นวันนั้น ทันทีที่เสียงสัญญาณเลิกคลาสสุดท้ายดังขึ้น พะแพงก็รีบบึ่งรถมาที่โรงพยาบาลทันที เธอตั้งใจจะเซอร์ไพรส์พี่หมอแทนด้วยการชวนไปหาอะไรทานง่ายๆ หลังเขาออกเวร ในมือเล็กหิ้วถุงขนมเจ้าดังที่เจ้าตัวลงทุนไปต่อคิวซื้อมาให้คุณหมอจอมนิ่ง
“พี่หมอแทนต้องดีใจแน่ๆ ที่เห็นเราซื้อขนมมาฝาก” พะแพงยิ้มกริ่มขณะเดินผ่านหน้าเคาน์เตอร์พยาบาลที่เริ่มคุ้นหน้าเธอแล้ว
หญิงสาวเดินตรงไปยังห้องตรวจส่วนตัวของศัลยแพทย์หนุ่ม มือเรียวกำลังจะเอื้อมไปเคาะประตู แต่พบว่าประตูมันไม่ได้ล็อกสนิทและแง้มไว้เพียงเล็กน้อย ทว่า.. ภาพที่ปรากฏแก่สายตาผ่านช่องว่างนั้นกลับทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของพะแพงแข็งค้าง
ภายในห้องตรวจที่ควรจะมีแค่หมอกับคนไข้ บัดนี้มีร่างของ หมอริน ในชุดกาวน์ที่ยืนประชิดตัวหมอแทนจนแทบจะไม่มีช่องว่างให้อากาศไหลผ่าน มือของหมอรินทาบอยู่บนแผงอกกว้างของหมอแทน ขณะที่ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงไม่กี่คิ้ว จนดูเหมือนหม
