บทที่3 เธอเปลี่ยนไป

1198 Words

“ท่านเกรย์เชิญนายท่านไปทานมื้อค่ำที่คฤหาสน์ครับ” “อืมไปสิ ฉันจะไปดูน้ำหน้ายัยเฉิ่มสักหน่อย หายเงียบไปสามวันไม่รู้ตรอมใจตายไปแล้วหรือยัง” อเล็กซาเวียร์ไม่เคยมีความเป็นห่วงให้แก่จอมขวัญเลยสักนิดเดียว แม้แต่ถ้าเธอตรอมใจตายเขาก็คงจะรู้สึกเฉยๆ เมื่อก่อนเขาก็แค่เฉยๆ กับเธอและแค่ไม่ชอบหน้าเท่านั้น แต่พอได้แต่งงานกับเธอเขาก็เกิดความเกลียดและชิงชังเธอ ถึงแม้อเล็กซาเวียร์จะยังคงใช้ชีวิตอิสระเหมือนเดิม แต่เขาก็รู้สึกว่ามันไม่เหมือนเดิมเพราะมีเมียนี่แหละ ถ้าเมียของเขาสวยดูดีและเซ็กซี่มันก็ดีอยู่หรอก แต่นี่อะไรก็ไม่รู้ จอมขวัญเฉิ่มเชยบัดซบ เขาชิงชังเธอที่มักใหญ่ใฝ่สูงอยากเป็นเมียของเขาทั้งที่ตัวเองไม่มีความเหมาะสมกับเขาเลย เธอคือความอัปยศของชีวิตของเขาเลยก็ว่าได้ “แล้วคืนนี้นายท่านจะนอนค้างหรือเปล่าครับ” “ไม่ล่ะ พรุ่งนี้ฉันมีงานเช้านี่ฉันต้องการพักผ่อนแล้วก็ไม่ต้องเรียกใครมาพบฉันนะ” “ครับ” “ไปได้” แดนถอยออกไปทันที อเล็กซาเวียร์นั่งทำงานต่ออย่างตั้งอกตั้งใจปัดเรื่องกวนใจออกไปชั่วคราว จนเมื่อถึงเวลาเดินทางไปยังคฤหาสน์ของท่านเกรย์นั่นแหละอเล็กซาเวียร์ก็กลับมาเคร่งขรึมอีกครั้งหนึ่ง “เมียไม่อยู่บ้านสามวันแกนี่ก็ทนเฉยอยู่ได้ไม่รู้สึกอะไรเลยนะ” ท่านเกรย์มาถึงก็ยิงเข้าประเด็นไม่สามารถทักทายแบบปกติได้กับลูกชายคนนี้ของท่าน อเล็กซาเวียร์กลอกตามองบนแล้วยักไหล่ขึ้นเบาๆ บอกเป็นนัยว่าเขาไม่สน “ผมไม่ได้อยากมีเธอในชีวิตอยู่แล้วนี่ครับ” “อ้อหรอ” ท่านเกรย์มีทีท่าสบายและผ่อนคลาย อเล็กซาเวียร์ก็แปลกใจกับพ่อของเขาเหมือนกันที่ไม่โมโหร้ายใส่เขาเหมือนทุกที แต่กระนั้นเรื่องคำพูดคำจาของพ่อก็ยังคงจิกกัดเขาเหมือนเดิมไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้ “เข้าไปข้างในสิ เดซี่คงจัดอาหารขึ้นโต๊ะเสร็จแล้ว” อเล็กซาเวียร์ไม่ตอบอะไรเขาเดินตามหลังท่านเกรย์เข้าไป แต่เมื่อเข้ามาในห้องอาหารนอกจากสาวใช้ที่ยืนคอยบริการอยู่สองคนก็ไม่เห็นจะมีร่างของยัยเฉิ่มเชยคนนั้น สงสัยจะทนเห็นหน้าเราไม่ได้เลยหนีไป...... “เดซี่ไปไหนล่ะ” “คุณหนูไปล้างมือค่ะพอดีเมื่อครู่ทำน้ำลำไยหกค่ะ” สาวใช้ตอบ “ซุ่มซ่าม” อเล็กซาเวียร์พูดขึ้นลอยๆ ท่านเกรย์มองลูกชายตาขวาง “อะไรครับแด็ด” “อย่าปากดีให้มันมากนักนะนั่นลูกสะใภ้ของฉัน” “ไม่เอาไว้เป็นเมียด้วยเลยล่ะ” “หึ” ท่านเกรย์เค้นเสียงหัวเราะในลำคอพร้อมส่งยิ้มเย้ยหยันให้ลูกชาย จังหวะนั้นเองร่างบางในชุดเดรสยาวสีขาวก็เดินเข้ามา อเล็กซาเวียร์จมูกดีได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ของมวลดอกไม้จึงทำให้เขาหันหลังไปมอง และเขาก็ชะงักไปชั่วขณะ....... “ขอโทษที่มาช้านะคะ” เสียงหวานกล่าวขอโทษเธอค่อยๆ เดินเข้ามาอย่างระมัดระวัง ท่านเกรย์ปรายตามองลูกชายเล็กน้อยแล้วก็ลอบยิ้มเบาๆ “ไม่เป็นไรเดซี่ ว่าแต่ทำน้ำหกเหรอหนูเป็นไรหรือเปล่า” “เดซี่ไม่ระวังเองค่ะ แต่ไม่ได้เป็นอะไรค่ะ” เธอบอกจากนั้นก็เดินมานั่งฝั่งตรงข้ามอเล็กซาเวียร์ วันนี้เธอรวบผมขึ้นจดหมดเผยให้เห็นรูปหน้าเรียวและความสวยของเธอชัดเจน อเล็กซาเวียร์ค่อยข้างแปลกใจ เขาไม่คิดว่าจอมขวัญจะสวยหวานมากขนาดนี้ ปกติเธอชอบเอาผมปิดหน้าปิดตา แล้วก็ชอบสวมแว่นกรอบใหญ่ วันนี้เธอสลัดคราบเฉิ่มเชยของเธอออก โดยรวยแล้วก็สวย “กินข้าวสิ วันนี้อาหารไทยเดซี่ทำเองเลยนะ” เสียงของท่านเกรย์เรียกสติของอเล็กซาเวียร์ให้กลับคืนมา และอเล็กซาเวียร์ก็ยังเป็นอเล็กซาเวียร์คนเดิมที่ปากร้าย “กินไปแล้วจะท้องเสียหรือเปล่ายังไม่รู้” “จะไม่กินก็ได้นะฉันไม่ห้าม” “แด็ดเชิญผมมากินข้าวด้วยนี่ไม่ได้ชวนผมมานั่งเฉยๆ” อเล็กซาเวียร์บอกจากนั้นก็ตักน้ำซุปต้มยำเข้าปาก รู้สึกจุกอกเล็กน้อยเพราะอาหารที่จอมขวัญทำมันดันอร่อย และพร้อมกันนั้นตาของเขามันก็เลื่อนไปมองคนที่ทำอาหารขึ้นโต๊ะวันนี้อยู่บ่อยครั้ง เขาเห็นว่าเธอมีอาการประหม่าเธอไม่เงยหน้ามองเขาเลย แต่เวลาพ่อของเขาชวนคุยเธอก็เงยหน้าขึ้นแล้วพูดคุยเสียงหวานพร้อมทั้งยิ้มอยู่บ่อยครั้ง อเล็กซาเวียร์ลอบมองจอมขวัญอยู่นานแล้วเมื่อเธอหันกลับมาเขาก็ก้มหน้าก้มตากิน ทำทีเป็นสนใจอาหาร “วันนี้จะค้างที่นี่หรือเปล่าซาเวียร์” “ผมมีงานต้องทำ” ท่านเกรย์ไม่คะยั้นคะยออเล็กซาเวียร์เหมือนทุกครั้ง แล้วก็ไม่พูดให้อเล็กซาเวียร์เอาเมียกลับไปด้วย นั่นจึงทำให้อเล็กซาเวียร์รู้สึกโมโห “แล้วเธอล่ะ เธอจะนอนนี่อยู่นี่ทั้งที่ผัวของเธออยู่ที่อื่นอย่างนั้นเหรอ” “เดซี่อยู่ที่นี่ก็ดีแล้ว อยู่กับแกก็ใช่ว่าจะดี แกดูแลเมียตัวเองเป็นซะที่ไหนซาเวียร์” ท่านเกรย์กระหยิ่มในใจแล้วตอกกลับลูกชายจนอเล็กซาเวียร์หน้าหงาย ให้ตายเถอะ! เขาเหมือนกำลังขุดหลุมฝังตัวเอง เขาไม่ควรพูดเหมือนว่าอยากให้จอมขวัญกลับไปกับเขา “ผมก็ถามน่ะครับ ผัวเมียแยกกันอยู่คนเขาจะมองว่ายังไง” “คนอื่นอยากมองยังไงก็ช่างสิ แล้วแกจะมาว่าคนอื่นก็ไม่ได้นะ เพราะแกเองก็ส่ำส่อนใช่ว่าจะดี” “แด็ด!” อเล็กซาเวียร์ทำเสียงเข้ม ท่านเกรย์เองก็ไม่น้อยหน้าจ้องตาลูกชายอย่างท้าทาย และก็เป็นอเล็กซาเวียร์ที่ต้องยอมอ่อนให้คนเป็นพ่อด้วยความที่เขายังมีความกตัญญูอยู่บ้าง แต่พอเขาถอนสายตาจากพ่อเขาก็มองเขม่นมาที่หญิงสาวผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยา จอมขวัญพยายามทำตัวให้นิ่งสงบและเธอก็ค่อยๆ ช้อนตาขึ้นมองสบตากับเขา แต่เป็นการสบตาเพียงเสียววินาทีเท่านั้น จอมขวัญก็ถอนสายตาไปมองท่านเกรย์ “ทานข้าวเถอะค่ะเดี๋ยวเย็นแล้วจะไม่อร่อยนะคะ” จอมขวัญพูดไม่พอมือของเธอยังเอื้อมไปแตะเบาๆ ที่แขนของท่านเกรย์ อเล็กซาเวียร์มองตามแทบอยากจะใช้ลูกไฟในตาแผดเผามือของเธอให้มอดไหม้ เธอกล้าดียังไงเอามือไปแตะต้องพ่อของเขา!!! หรือจอมขวัญอ่อpเขาไม่ได้ก็ตั้งใจจะอ่อยพ่อของเขาแทนอย่างนั้นเหรอ?

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more