"ท่านพ่อออออ! ท่านแม่เจ้าขาาา! ฮือออออ!"
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่นมาแต่ไกล ก่อนที่ร่างของ ไป๋ลั่วเอ๋อร์ จะพุ่งถลาเข้ามาในห้องโถงราวกับพายุทอร์นาโด สภาพของนางดูไม่ได้ยิ่งกว่าขอทานข้างถนน ผมเผ้าที่เคยเกล้าสวยงามบัดนี้ยุ่งเหยิงเป็นรังนก เสื้อผ้าฉีกขาดหลุดลุ่ย แถมยังมีรอยเล็บข่วนที่แก้มอีกสองสามรอย
"ดูสิเจ้าคะ! ดูสภาพลูกสิ! ทั้งหมดนี้เป็นเพราะนังพี่หญิงใหญ่!" ลั่วเอ๋อร์ชี้หน้าไป๋ลั่วหลิงที่นั่งจิบชาสบายใจเฉิบอยู่มุมห้อง "นางวางแผน! นางจงใจยั่วยุให้ลูกตบตีกับนังแพศยามู่ จนลูกโดนทางการจับตัวไป!"
ไป๋ลั่วหลิงวางถ้วยชาลง ทำหน้าตาย "อ้าว... โทษข้าเฉย? ข้าแค่บอกให้เจ้าปกป้องศักดิ์ศรีตระกูล ไม่ได้บอกให้เจ้าแปลงร่างเป็นนักมวยปล้ำเสียหน่อย"
"พอได้แล้ว!" ท่านแม่ทัพไป๋ตวาดลั่น ยกมือกุมขมับที่เต้นตุบๆ "ลั่วเอ๋อร์! หยุดโวยวาย! เจ้าไปก่อเรื่องตบตีกับหลานสาวเสนาบดีกลางตลาด ทางการเขาปรานีแค่ไหนแล้วที่ไม่ส
