"ปากก็พร่ำบอกว่ารักข้า... อยากจะแต่งงานกับข้า แต่การกระทำของเจ้ากลับ..."
จ้าวเฟยหลงกัดฟันพูดระบายความอัดอั้น น้ำเสียงเจือความน้อยใจที่ปิดไม่มิด
"เดี๋ยวๆๆ! ท่านอ๋องหยุดก่อน! ท่านอย่าเพิ่งเข้าใจผิดไปไกล!"
ไป๋ลั่วหลิงรีบยกมือเบรกแทบไม่ทัน นางรัวคำแก้ตัวลิ้นแทบพันกัน
"มันเป็นอุบัติเหตุเพคะ! สาบานได้! ข้าสะดุดชายกระโปรงตัวเองหน้าทิ่ม! คุณชายคนนั้นเขาแค่ช่วยรับไว้เฉยๆ ข้าไม่ได้คิดอะไรเลยนะ! ไม่ได้พิศวาส ไม่ได้อ่อย! ข้าสาบานให้ฟ้าผ่าเลยเอ้า!"
เปรี้ยง!!!
สิ้นคำสาบาน พลุลูกใหญ่ยักษ์ก็ระเบิดตัวกลางท้องฟ้าเหนือหัวพอดี เสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่าจริงๆ!
"ว้ายยยยย!"
ไป๋ลั่วหลิงสะดุ้งโหยงจนตัวลอย รีบเอามือปิดหูย่อตัวลงด้วยความตกใจ หน้าเหวอสุดขีด
"เฮ้ย! ฟ้าผ่าจริงดิ!? แม่เจ้า! สวรรค์เล่นตลกอะไรเนี่ย ฉันพูดจริงนะโว้ยยย!"
จ้าวเฟยหลงมองท่าทางตื่นตูมของนางแล้วมุมปากกระตุก พยายามกลั้นขำจนไหล่สั
