Trisha's POV
Nagising ako kinagabighan, kumakalam ang tiyan ko. Naglakad ako palabas ng kuwarto at patungo sa kusina. Ang bigat pa rin ng katawan ko. Kung hindi ko lang iniisip ang baby sa tiyan ko hindi talaga ako magaabalang tumayo para kumain. Mas gugustuhin ko pang matulog na lang.
Ininit ko sa oven ang ulam na niluto ko kanina. Masyadong naparami kaya nipagay ko sa ref at para may makain din ako ngayon.
Naupo muna ako dahil medyo matagal pa naman. Natawa na lang ako dahil saktong pagupo ko ay biglang may tumulong luha mula sa mata ko hanggang sa na nagtuloy-tuloy na ang pagpatak. Nakakatawang nagagawa kong tumawa habang umiiyak.
Hindi ko lubos maisip na nagpakatanga ako sa kanya. Sabi ko noon hinding-hindi ako iiyak ng dahil lang sa isang lalaki.
'Bakit ako iiyak e
