สาวใช้อ้อนรัก

3 เย็นชานักยั่วให้รักซะเลย

3

เย็นชานักยั่วให้รักซะเลย

ขวัญเอยที่กำลังนอนหลับอย่างมีความสุขภายในห้องนอนของเธอซึ่งตอนนี้เป็นเวลาตีห้าเป็นเวลาที่แม่บ้านทุกคนในบ้านของอคินต้องตื่นขึ้นมาเพื่อไปทำหน้าที่ของตัวเอง ซึ่งทุกคนต้องเข้างานตอนหกโมงเช้ายกเว้นป้าอ้อยที่ต้องไปทำงานตอนตีห้าครึ่งและวันนี้ป้าอ้อยหยุดแล้วเป็นเวรของขวัญเอยที่ต้องทำหน้าที่แทนป้าอ้อย เธอจึงต้องตื่นตอนตีห้าแล้วก็เตรียมตัวไปทำงานตอนตีห้าครึ่ง

กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง กริ๊ง เสียงนาฬิกาปลุกของขวัญเอยที่ดังขึ้นอย่างต่อเนื่องแต่เธอก็ยังไม่มีท่าที่จะตื่นจนเธอนึกขึ้นได้ว่าวันนี้เธอต้องตื่นให้เร็วขึ้นเพื่อที่จะได้ไปทำงานแทนป้าอ้อย

“นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันเนี่ย ทำไมชีวิตของฉันมันถึงได้ลำบากลำบนขนาดนี้” ขวัญเอยพูดพร้อมกับลุกขึ้นแล้วก็บ่นทั้งๆ ที่ตาของเธอยังไม่ลืมด้วยซ้ำ

ขวัญเอยลุกขึ้นไปอาบน้ำล้างหน้าในที่สุดเพราะยังไงเธอก็ต้องตื่นได้แล้วเพราะป้าอ้อยโทรมาปลุกเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“ค่ะป้าอ้อยกำลังไปอาบน้ำล้างหน้าเดี๋ยวก็ไปบ้านหลังใหญ่แล้วค่ะ” ขวัญเอยรีบพูดก่อนที่ป้าอ้อยจะได้พูดอะไรก่อน

เมื่อขวัญเอยวางสายจากป้าอ้อยเธอก็รีบทำธุระส่วนตัวของเธอแล้วเธอก็ตรงไปที่บ้านหลังใหญ่เพื่อทำหน้าที่ทุกอย่างที่ป้าอ้อยทำ

“เริ่มจากตรงไหนก่อนว่ะเนี่ย เราต้องเปิดดูลิสต์ที่ป้าอ้อยเขียนไว้ให้สิ เริ่มจากไปตลาดเตรียมอาหารให้น้าบุษใส่บาตรตอนเช้าพระสามรูป อย่าลืมซื้อดอกไม้มาใส่บาตรพระด้วย” ขวัญเอยอ่านทบทวนที่ป้าอ้อยเขียนไว้ให้

“โอเคไปตลาดก่อนเลย” ขวัญเอยต้องปั่นจักรยานประจำตำแหน่งที่ป้าอ้อยใช้ปั่นไปตลาดทุกวัน

ขวัญเอยกลับมาถึงบ้านหอบแทบขึ้นเธอไม่อยากเชื่อว่าการปั่นจักรยานไปตลาดตอนเช้าจะเหนื่อยได้ขนาดนี้

“ไม่เข้าใจว่าป้าอ้อยทำอย่างนี้มาไม่รู้กี่สิบปีได้ยังไง ไม่รู้ว่าป้าอ้อยทำได้ยังไง เหนื่อย เฮ้อ!!!” ขวัญเอยเดินเข้ามาในบ้านแล้วเธอก็จัดทุกอย่างให้พร้อมสำหรับการใส่บาตรเช้านี้

“อ้าว!!! ขวัญเอยวันนี้ป้าอ้อยหยุดหนูเป็นคนทำหน้าที่แทนสินะ ใส่บาตรกับน้ามั้ยลูก มาเลยๆ ๆ” บุษกรที่เอ็นดูขวัญเอยก็เรียกเธอไปใส่บาตรด้วย

“ค่ะ น้าบุษ” ขวัญเอยจึงเดินไปรอใส่บาตรกับบุษกร เมื่อเธอใส่บาตรเสร็จหน้าที่ของเธอรออยู่มากมายและสิ่งแรกที่เธอต้องทำนั่นก็คือเอาอาหารที่ป้าอ้อยเตรียมไว้เมื่อคืนมาอุ่นเพราะป้าอ้อยไม่ไว้ใจให้เธอทำอาหารนั่นก็ถูกต้องแล้วเพราะเธอทำอาหารไม่เป็นสักอย่าง

“อุ่นอาหารเช้าเตรียมขึ้นโต๊ะแล้วก็เตรียมน้ำส้มคั้นไว้เพื่อเสิร์ฟหลังอาหารเช้า” ขวัญเอยอ่านออกมาเสียงดังจนบุษกรต้องเดินมาดูว่าเธอเป็นอะไร

“อ่านอะไรขวัญเอยหน้าเครียดๆ”

“อ่านสิ่งที่หนูต้องทำแทนป้าอ้อยค่ะ” ขวัญเอยพูดพร้อมกับยิ้มๆ ให้กับบุษกรอย่างน่ารัก

“ไม่ต้องเป๊ะเหมือนป้าอ้อยขนาดนั้นก็ได้ น้าไม่ว่าหรอก สบายๆ นะลูก” บุษกรพูดพลางลูบหัวเธออย่างเอ็นดู

“ต่อไปเราต้องเตรียมชงกาแฟให้คุณน้าบุษ คุณน้าชาติแล้วก็ชงกาแฟให้กับคุณหนูคินน์ โตจนดูหนังสือโป๊ได้ไม่ต้องเรียกคุณหนูแล้วมั้ง ป้าอ้อยก็เรียกคุณหนูๆ ๆ อยู่ได้” ขวัญเอยพูดขึ้นมาอยู่ๆ เธอก็อยากนึกสนุก เธอยืนยิ้มอยู่คนเดียวเหมือนคนบ้าแล้วเธอก็กลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านแล้วก็ใส่เสื้อคลุมตัวใหญ่คลุมมาอีกที

“คนเย็นชาอย่างนายนั่นโดนยั่วจะเป็นยังไงหรือว่าจะนิ่งเป็นพระพุทธรูปแต่คงไม่นิ่งหรอกมีหนังสือโป๊อยู่หลายเล่มขนาดนั้น” ขวัญเอยเดินผ่านโฉมพี่แม่บ้านที่กำลังรดน้ำดอกไม้ที่สวน เมื่อโฉมเห็นเธอก็แซวเธอใหญ่

“นี่ขวัญเอยหนาวขนาดนั้นเลยหรือไงใส่เสื้อตัวใหญ่ขนาดนั้น” โฉมถามพร้อมกับหัวเราะให้กับเธอ

“หนาวสิ หนาวมาก” ขวัญเอยพูดกลับไปว่าหนาวทั้งๆ ที่ตอนนี้ร้อนจนเหงื่อจะไหลอยู่แล้ว

ขวัญเอยชงกาแฟเสร็จเธอก็เตรียมขนมสำหรับกินกับกาแฟพร้อมกับผลไม้ตามที่ป้าอ้อยสั่งเพราะตอนเช้าอคินจะไม่ชอบกินข้าวเขาจะกินกาแฟกับขนมเล็กน้อยแล้วก็ตามด้วยผลไม้เล็กน้อยแล้วเขาก็จะไปทำงาน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!!! เสียงเคาะประตูหน้าห้องของอคิน

“เข้ามาเลยครับป้าอ้อย” อคินที่คิดว่าเป็นป้าอ้อยมาเสิร์ฟกาแฟเพราะโดยปกติแล้วป้าอ้อยจะเอากาแฟมาให้เขาทุกเช้าแต่ถ้าวันไหนป้าอ้อยหยุดเขาจะลงไปกินข้างล่างแต่วันนี้ป้าอ้อยลืมแจ้งเขาไว้

ขวัญเอยเดินเข้าไปในห้องแล้วเธอก็วางถาดแล้วก็รีบถอดเสื้อคลุมออก เผยให้เห็นเธอในชุดเสื้อยืดบางๆ สีขาวที่รัดรูปจนเห็นเต้าอวบอย่างชัดเจนกับกางเกงขาสั้นรัดรูปที่ผู้ชายเห็นมีเลือดกำเดาไหลแน่นอนเพราะมันรัดจนเห็นเป็นเนินสามเหลี่ยมของเธอ

ขวัญเอยเห็นอคินนั่งอยู่ระเบียงซึ่งเป็นที่นั่งดื่มกาแฟของเขาทุกเช้า เธอเดินเอากาแฟไปเสิร์ฟเธอตั้งใจก้มวางถาดใส่กาแฟเพื่อให้เขาเห็นเนินนมของเธอที่ล้นออกมานอกบราเซียลูกไม้สีขาวของเธอ

อคินที่เห็นเขาก็ต้องตกใจเพราะเนินเนื้อเต้าอวบของเธอทั้งขาวทั้งอวบอีกอย่างเขาไม่ใช่พระอิฐพระปูนที่จะไม่รู้สึกหรืออยากมอง ขวัญเอยแอบเห็นว่าเขามองเธอก็ยิ่งได้ใจเขาก็ทำเป็นทำของหล่นแล้วเธอก็ก้มลงเก็บยิ่งทำให้เห็นไปถึงสะดือของเธอ

“ขอโทษด้วยนะคะไม่ทราบว่ามองอะไรหรอคะ” ขวัญเอยพูดขึ้นพร้อมกับมองหน้าของอคินที่ยังคงจับจ้องที่ขาเรียวๆ ขาวๆ ของเธอ

“มองอะไรฉันไม่ได้มองอะไรฉันก็มองไปเรื่อย” อคินพูดพร้อมกับหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาดื่มโดยที่ลืมไปว่ามันร้อน

“โอ๊ย!! ร้อน” อคินอุทานออกมาเสียงดังจนขวัญเอยต้องปิดปากหัวเราะให้กับเขา

“ออกไปเลยไป แล้วทำไมป้าอ้อยให้เธอมาเสิร์ฟทำไมป้าอ้อยไม่เอามาเสิร์ฟเอง”

“ก็ป้าอ้อยหยุด ถ้าไม่ได้มองอะไรฉันทำไมเป้าชี้โด่ขนาดนั้นล่ะ” ขวัญเอยชี้ไปที่เป้ากางเกงของเขาแล้วเธอก็หัวเราะร่วนออกจากห้องไป

อคินก้มมองที่เป้าของตัวเองก็เห็นว่ามันชี้โด่จริงๆ เขารีบเอามือปิดไว้แต่ก็คงไม่ทันแล้วเพราะขวัญเอยเห็นหมดแล้วว่ามันโด่ขนาดไหน

“ฮ่าๆ ๆ แค่นี้ก็โด่แล้วคุณชายเย็นเยือกกับเป้าที่โด่ ฮ่าๆ ๆ ๆ” ขวัญเอยพูดไปหัวเราะไป