สาวใช้อ้อนรัก

5 จะรีบไหนยังคุยกันไม่เสร็จเลย

5

จะรีบไหนยังคุยกันไม่เสร็จเลย

“อคินลูก แม่จะมาบอกว่าให้เตรียมตัวกินข้าวกับเพื่อนแม่เย็นนี้นะลูก” บุษกรพูดออกมาเสียงดังยิ่งทำให้ขวัญเอยต้องรีบใส่เสื้อผ้าให้เร็วที่สุด

“ครับแม่ ผมรู้แล้วครับ” อคินพูดพลางมองขวัญเอยที่กำลังจะเดินออกจากห้องของเขา อคินคว้าแขนของเธอไว้แล้วกระชากเธอมาทำให้ตัวของเธอกระแทกตัวของเขาอย่างแรงจนหน้าอกของเธอบดเบียดกับหน้าอกของเขา

“แม่มาบอกแค่นี้แหละ” บุษกรเดินไปจากหน้าห้อง อคินก็หันมาสนใจขวัญเอยต่อ

“จะรีบไปไหน เรายังคุยเรื่องของเราไม่เสร็จเลยนะ” อคินกระซิบข้างๆ หูของเบาๆ

“คุยอะไรงานของฉันก็เสร็จแล้วไม่จำเป็นต้องคุยอะไรกันอีกแล้ว” ขวัญเอยจะหนีแต่อคินไม่ยอมให้เธอหนีไปง่ายๆ

“ก็คุยเรื่องบนเตียงของเราไง ไหนบอกว่าอยากคุยเรื่องบนเตียงไง” อคินพูดแล้วก็จะไปกอดเธอ ขวัญเอยที่ตั้งใจจะหนีออกจากห้องแต่ความเร็วที่มีของเธอยังไม่เพียงพอกับแขนและตัวที่ยาวกว่าเธอของอคิน

“จะไปไหน มานี่” อคินลากตัวของเธอมาวางลงบนเตียงแล้วขึ้นไปคล่อมเธอไว้อีกครั้ง

“เรามาคุยกันดีๆ น่าจะดีกว่านะ อย่าดิ้นให้มันมากดิ้นไปก็เท่านั้น” อคินหัวเราะชอบใจที่เห็นขวัญเอยกลัวเขาทั้งๆ ที่เธอก็ยั่วเขา

“ไม่ๆ ๆ ฉันจะไม่ยั่วคุณอีกแล้วฉันเห็นคุณเย็นชาฉันก็เลยอยากแกล้งคุณเท่านั้น ปล่อยฉันเถอะนะ” ขวัญเอยพูดขึ้นมาพร้อมกับหลับตาปี๋อีกครั้งเมื่อ อคินทำทีจะถอดเสื้อของเขาออก

“อย่ามาถอดอะไรตรงนี้นะ ฉันไม่ได้อยากดูสักหน่อย” ขวัญเอยพูดโดยไม่ลืมตาขึ้นมาดู

“ต่อให้เธอหลับตาเธอก็ต้องรับรู้สัมผัสจากฉันอยู่ดี” อคินพูดแล้วก็ใช้มือของเขาสัมผัสไปที่ขาอ่อนของเธอ

“อย่า!!! นะ” ขวัญเอยพูดขึ้นแล้วก็ดิ้นสุดแรงแล้วก็รีบออกจากห้องนั้นไปทันที

“วิ่งหนีอะไรมาขวัญเอย ทำไมหอบขนาดนี้” บุษกรที่เดินสวนกับขวัญเอยก่อนจะถึงบันไดขึ้นไปชั้นสอง

“พอดีขวัญเอยตกใจแมงมุมค่ะ ก็เลยวิ่งหนีค่ะ” ขวัญเอยบอกกับบุษกรแล้วก็หยุดยืนพัก

“ขวัญเอยป้าอ้อยให้เธอไปทำความสะอาดแค่นี้ทำไมหายไปนานขนาดนี้อย่าบอกนะว่าเธออู้ไม่อยากทำงานช่วยคนอื่น” ฝ้ายที่กำลังนั่งจัดจานอาหารตามที่ป้าอ้อยสั่งเห็นขวัญเอยเดินเข้ามาก็พูดขึ้นมาทันที

“ก็คุณคินน์ให้ฉันทำความสะอาดหมดทั้งห้องน่ะสิ” ขวัญเอยพูดขึ้นพร้อมกับฟุบหน้าลงบนโต๊ะอย่างหมดแรง

“ป้าก็เข้าไปทำแล้วนะเมื่อเช้า สงสัยห้องจะสกปรกอีก ไม่เป็นไรหรอกเจ้านายใช้ให้ทำก็ทำๆ ไปอย่ามาบ่น” ป้าอ้อยพูดขึ้นมาก่อนจะบอกให้ขวัญเอยไปพักได้เพราะเธอทำงานเยอะแล้ว

“ไปๆ กลับไปนอนที่ห้องได้แล้วขวัญเอยตอนเย็นค่อยมาช่วยงานอีกที” เมื่อป้าอ้อยพูดขึ้นฝ้ายที่ได้ยินก็ไม่พอใจ

“ทำไมล่ะป้าอ้อยทำไมป้าอ้อยต้องให้ยัยขวัญเอยไปพักทั้งๆ ที่ตอนนี้ฝ้ายกับพี่โฉมก็ยังทำงานไม่ได้หยุด” ฝ้ายพูดขึ้นเพราะเธอรู้สึกว่าเธอกำลังโดนเอาเปรียบจากขวัญเอย

“ก็จริงของป้าอ้อย ตอนเย็นแกก็ไม่ต้องมาอย่างที่ป้าอ้อยบอก” โฉมพูดขึ้นฝ้ายก็หน้างอทันทีเพราะไม่มีเข้าข้างเธอเลยสักคน เป็นเพราะว่าฝ้ายเองก็ไม่เคยเอื้อเฟื้อคนอื่นเหมือนขวัญเอย

“ไม่เป็นไรค่ะ ขวัญเอยทำงานเล็กๆ น้อยๆ ช่วยก่อนก็ได้ค่ะแล้วค่อยไปนอนพักสักสามสิบนาทีก็คงหายเหนื่อยแล้วล่ะค่ะ” ขวัญเอยพูดพร้อมกับมองหน้าของฝ้ายแล้วแลบลิ้นใส่เธอเล็กน้อย ฝ้ายได้แต่ปล่อยไปก่อนเพราะต่อให้เธอโวยวายทุกคนก็ต้องเข้าข้างขวัญเอยอย่างนี้ทุกที

เมื่องานเลี้ยงตอนเย็นมาถึงแม่ของขวัญเอยกับน้องสาวของเธอก็มาถึงบ้านของบุษกร

“มาแล้วหรอสุดามาๆ มาทางนี้ หนูขวัญมาก็มาด้วยหรอลูก” บุษกรเห็นเพื่อนรักมาถึงก็รีบเรียกให้มานั่งรอในบ้าน

“สวัสดีค่ะน้าบุษพี่เอยอยู่ไหนคะ” ขวัญมาเมื่อมาถึงก็ถามหาพี่สาวของเธอทันทีเพราะทั้งเธอไม่ได้เจอพี่สาวของเธอเป็นเดือนแล้ว

“ขวัญเอยช่วยทำงานในครัวน่ะลูกหนูอยากเข้าไปหาพี่ขวัญเอยก็เข้าไปได้นะน้าอนุญาต” บุษกรบอกกับขวัญมา

“ถ้าอย่างนั้นหนูขอไปหาพี่เอยนะคะ” ขวัญมาพูดจบก็รีบเดินเข้าไปที่ห้องครัวทันที

“เป็นยังไงบ้างบุษขวัญเอยเป็นยังไงบ้าง” ขวัญสุดารีบถามถึงการทำงานของลูกสาวของเธอทันที

“ดีเลยสุดา ขวัญเอยเป็นการเป็นงานมากขึ้น อีกหน่อยคงเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลยล่ะ” บุษกรพูดยิ้มๆ ให้กับเพื่อนของเธอ

“ดีเหมือนกัน จะได้รู้จักความลำบากสักที ขอบใจมากนะบุษที่ช่วยฉันดูแลลูกไปในตัว เพราะตอนนี้ฉันก็ไม่มีใครนอกจากเธอแล้ว ขอบใจมากนะ” ขวัญสุดากับบุษกรเป็นเพื่อนกันมาอย่างยาวนานตั้งแต่ทั้งสองยังเรียนอยู่มหาวิทยาลัยจนตอนนี้ทั้งสองมีลูกจนโตกันหมดแล้ว

“ไม่เป็นไรหรอกลูกของเธอก็เหมือนลูกของฉัน ไม่มีเหตุผลไหนที่ฉันจะปฏิเสธความต้องการของเธอว่าแต่เธอเป็นยังไงบ้างสุดาสามีจากไปเธอทำใจได้หรือยัง” บุษกรพูดพร้อมกับยื่นมือไปจับมือเพื่อนเบาๆ เพื่อเป็นกำลังใจให้กับขวัญสุดา

ที่ห้องครัวขวัญมาไปยืนที่หน้าห้องครัวแล้วมองหาพี่สาวของเธอ ซึ่งตอนนี้พี่สาวของเธอกำลังวุ่นวายอยู่กับการเช็ดจานชามเพื่อใช้ในการเสิร์ฟอาหารให้กับแขกของบุษกร