~สายธาร
ผมนั่งเฝ้าน้องอิงกับคุณเเม่ของเธอจนน้องตื่นขึ้นมา ..
" เเม่ขา อิงขอโทษ อิงทำรถพังหมดเลย "
น้องอิงยกมือไหว้ขอโทษเเม่มือสั่นเทาเสียงสะอึกสะอื้นของเธอ ทำเอาน้าขนมผิง ถึงกับร่ำให้กอดลูดสาวเเน่น
"
ไม่เป็นไรนะลูก รถพังซ่อมได้เเต่ลูกสาวเเม่มีคนเดียวนะ เเม่เสียน้องอิงไปไม่ได้ "
เธอกอดเเม่ เเต่สายตามหันมาที่ผม จนผมไม่กล้าสบตาน้องผมผิดที่ตวาดน้องไปเเถมยังพูดคำว่าเหนื่อยออกไปอีก เหมือนการตัดพ้อน้องไปเลย
จนในที่สุดน้องอิงบอกคุณเเม่ว่ามีเรื่องจะคุยกับผมสองคน ซึ่งคุณเเม่เองก้ม่ได้ขัดอะไร อยากให้คนสองคนได้เคลียร์กัน
" งั้นเเม่ลงไปซื้อของอร่อยๆให้ทานนะ คุยกันดีๆละลูกสายธารน้องอิง"
หลังจากที่คุณเเม่ออกไป ผมก็ลงมือง้อน้องทันที..
"น้องอิงครับ .. เจ็บมากไหม .?? พี่ขอโทษนะที่ทำให้น้องอิงโกรธจนหนีกลับบ้านมาเจออุบัติเหตุต้องเจ็บตัวเเบบนี้.. "
" อิงก็ขอโทษพี่คะ อิงเเค่ไม่อยากรบกวนพี่อิงเลย
