สายธารพาอิงอิงเเวะคาเฟ่เพื่อานสตอเบอร์รี่ปั่นของโปรดเธอ น้องอิงชอบทุกอย่างที่เป็นสตอเบอรรี่
เขาพาเธอไปเขาใหญ่ ที่นั้นมีไร่สตอเบอร์รี่ด้วยไปช่วงนี้น่าจะได้ทาน
" ขออนุญาติเสริ์ฟ อเมริกาโน่ส้ม สตอเบอรี่ปั่นวิปครีมกับเค้กสตอเบอรี่คะ "
ร้านหน้าโรงเรียนที่ประจำของเธอเเละเขา
เเต่หลังจากวันนี้เธอเเละเขาจะไม่ค่อยได้มีเวลาเจอกันอีก ทุกนาทีหลังจากนี้มันเลยมีค่าที่สุด
" พี่สายธารคะ อิงอยากไปเรียนมหาลัยเดียวกับพี่จังเลยคะ "
น้องอิงพูดกับผมเเล้วตักเค้กสตอเบอรี่ของโปรดใส่ปากจนวิปครีมเลอะปากราวกับเด็กๆ
ผมเอื้อมมือไปหยิบทิชชู่เช็ดปากให้น้องอย่างเบามือ
" น้องอิงต้องตั้งใจเรียนนะครับ อีกสองปีเราจะเจอกันในรั้วมหาลัยเดียวกันเเน่ๆ "
เพราะ อีกตั้งสองปีมันก็นานมากๆเหมือนกัน..
"รีบทานครับ เดี๋ยวพี่จะไปขอคุณอาหมอกวิณกับน้าขนมผิงเรื่องไให้"
พอพี่สายธารพูดถึงเรื่องเที่ยวฉันก็ลืมไปเลยว่ายังไม่ได้ขอคุณพ่อคุ
