"Breathe, princess." Ulit ni daddy Raphael.
"Ang laki po, hhggg—kasi—" Daing ko, I could feel my insides stretched completely. Iyong pakiramdam na sobra kang busog, ganun ang nararamdaman ko sa bandang puson ko.
"You can handle it," Masuyo nitong hinalikan ang labi ko, hanggang sa unti-unti ng napapawi ang sakit ng biglaan niyang pag-ulos dahil natutuon ang atensyon ko sa halik nito.
"Daddy—" My heart started pounding again when he tried to move. Kahit sobrang basa ng lagusan ko ay ang hirap pa din niyang tanggapin, and he's not even fully inside of me yet.
"Ang sikip," He mumbled while slowly making me accustomed to his size. "hindi ka ba inaalagaan ng mabuti ng anak ko, Yvonne?" Uminit ang pisngi ko dahil naintindihan ko ang ibig niyang sabihin. Pero hindi naman kung gaano kadalas na
