ตั้งแต่วันนั้นพี่มิลก็มักจะมารับฉันในตอนเช้า และมาส่งฉันที่บ้านในตอนเย็น หรือบางครั้งก็พาฉันไปเลี้ยงอาหารบ้างเป็นบางวัน
ครั้งนี้ฉันเลยคิดว่าตัวเองต้องเลี้ยงข้าวพี่มิลเป็นการตอบแทนบ้างแล้ว เลยพาพี่มิลมาที่ร้านของลุงภูมิ
“พี่มิลอยากทานอะไรสั่งได้เลยนะคะ ลุงภูมิทำอร่อยทุกอย่างเลย” ฉันแอบชำเลืองมองไปทางหลังร้านที่ทั้งแม่และลุงภูมิต่างแอบมองดูอยู่ก่อนพวกท่านจะหลบสายตาแล้วทำเหมือนว่าไม่ได้จับตามองฉันเลยแม้แต่น้อย
“เธอสั่งเลยพี่ทานอะไรก็ได้”
“หนูพาพี่มาเลี้ยงข้าว พี่ก็ต้องสั่งที่พี่อยากทานสิคะ” ฉันว่าก่อนจะหยิบเมนูของร้านส่งไปให้ทางหนุ่มรุ่นพี่
“เธอว่าเมนูไหนอร่อย แนะนำพี่หน่อยสิ” พี่มิลเอ่ยถาม
“เมนูนี้ค่ะ ปูผัดผงกะหรี่” ฉันใช้นิ้วจิ้มในใบเมนูแล้วค่อยเลื่อนกลับมาหาตัวเองเพื่อดูรายการอาหาร “พี่มิลอยากทานอาหารฝรั่งหรืออาหารไทยคะ”
“อาหารไทย”
“อืม” ฉันทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะไปจบที่เมนูที่ฉันรู้
