หลังจากที่กินจนอิ่มพุงกางพี่มิลก็รับหน้าที่เป็นคนขับรถพาฉันมาส่งถึงบ้าน ฉันถูกสะกิดปลุกให้ตื่นจากความฝันก่อนจะมองไปนอกหน้าต่างก็เห็นว่าตัวเองอยู่หน้าบ้านแล้ว
“พี่มาบ้านหนูถูกด้วยเหรอคะ” ฉันสับสนเล็กน้อยเพราะว่าพี่มิลยังไม่เคยมาบ้านที่ฉันย้ายมาอยู่ใหม่แต่กลับมาถูกเนี่ยนะ
“ระหว่างเธอหลับ น้องชายเธอโทร.หาน่ะ โน่น ยืนท้าวสะเอวอยู่โน่นแล้ว” พี่มิลชี้ไปทางชายหนุ่มที่ยืนท้าวสะเองอยู่ตรงประตู้รั้วหน้าบ้าน
“โดนคาดโทษแล้วแฮะ” ฉันปลดเข็มขัดนิรภัยออกก่อนจะหันมามองทางหนุ่มรุ่นพี่ “วันนี้ขอบคุณมากเลยนะคะ”
“อย่าลืมเรื่องที่จะเลี้ยงพี่คืนนะ”
“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ” ฉันหยิบกระเป๋าสะพายของตัวเองมาสะพายไว้ก่อนจะเอื้อมมือไปตรงที่เปิดประตูรถ แต่กลับถูกหนุ่มรุ่นพี่ยื่นมือมาจับไว้ “พี่มิลมีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ”
“พี่มีเรื่องอยากจะคุยก่อนแป๊บหนึ่งได้ไหม ไม่นานหรอก” ฉันปล่อยมือออกจากที่จับก่อนจะหันมามองหนุ่มรุ่น
