คุณภูมิกับแม่ขับรถพาฉันมาส่งที่คอนโดฯ ก่อนที่ฉันจะลงรถแม่ก็ได้ยื่นซองกระดาษให้ในนั้นมีเงินสดอยู่จำนวนเท่าเดิมทุกเดือน แต่ฉันก็ยังไม่เคยที่จะแกะมันออกมาใช้สักครั้ง
“เอาไว้ใช้นะลูก” แม่ยัดซองกระดาษใส่ในมือของฉัน
“รับไว้เถอะหนูมน แม่เขาตั้งใจเก็บเงินไว้ให้หนูเลยนะ” คุณภูมิว่า ฉันเลยรับมันไว้
“ถ้าหนูอยากมาอยู่กับแม่เมื่อไหร่ บอกแม่ได้เสมอเลยนะ” แม่ว่าพลางบีบมือฉันเบา ๆ
“เท่านี้ก็ดีพอสำหรับหนูแล้วค่ะ ถ้าพ่อรู้ต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ ๆ” ฉันว่าพลางอมยิ้มอ่อน ๆ แล้วยกมือไหว้ลาทั้งสองไม่ลืมที่จะแวะยีหัวน้องชายก่อนจะเดินลงจากรถแล้วเดินขึ้นห้องตามปกติ
แต่ที่ไม่ปกติในวันนี้ ก็คงจะเป็นตอนที่ฉันเปิดประตูเข้ามาแล้วเจอผู้เป็นพ่อพร้อมกับภรรยาคนใหม่ที่เพิ่งจดทะเบียนสมรสกันไปหมาด ๆ กำลังเดินชมห้องฉันตามใจชอบ
“พ่อคะ มาทำไมไม่บอกก่อนคะ” ฉันเอ่ยถามชายอายุห้าสิบต้น ๆ ด้วยน้ำเสียงที่ไม่พอใจนัก
“ทำไมกลับดึกแบ
