ฉันเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเท่าไรว่าตอนนั้นอะไรเข้าสิงถึงได้ตอบตกลงไป จนตัวเองมาโผล่อยู่ในคอนโดฯ ของหนุ่มรุ่นพี่ได้
หลังจากที่ตัวเองรู้สึกหลงทางอยู่นานพอมีคนหยิบยื่นแสงสว่างมาให้ฉันก็คงตอบตกลงโดยไม่คิดจะลังเล แต่กับพี่มิลฉันควรจะลังเลสักนิด
แต่ดันมาโผล่ในห้องเขาแล้ว
“พี่มิลย้ายคอนโดฯ ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” สรรพนามเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ เมื่อหัวใจของฉันมันเริ่มเต้นถี่ระรัวมากขึ้นตอนที่เห็นว่าพี่มิลไม่ได้อยู่ที่คอนโดฯ เดิมเมื่อสองปีที่แล้ว
“อ๋อ ตรงนี้มันสะดวกมากกว่าอยู่ในบ้านพี่ ใกล้ที่ทำงานด้วย” ฉันขมวดคิ้วงุนงง
“ใกล้บ้าน แล้วทำไมไม่อยู่บ้านล่ะคะ” ฉันเอ่ยถามด้วยความสงสัย
“พี่ก็เหมือนเธอนั่นแหละ ไม่อยากกลับบ้านไปเจอเรื่องนู้นเรื่องนี้ จุกจิกไปหมด” พี่มิลเดินนำฉันเข้ามาในห้องห้องหนึ่งก่อนจะหยิบผ้าขนหนูส่งมาให้ฉัน “ไปอาบน้ำสิ”
คอนโดฯ ที่พี่มิลอยู่มีลักษณะเป็นสองห้องนอน สองห้องน้ำ หนึ่งห้องนั่งเล่
