chapter 25
Ilang sandali, Dahil SA Hindi namin namalayan ang ora's, at dahil SA tagal Ng aming pag uusap, Nahuli Kami SA unang sakayan. Habang naghihintay Kami Ng aming masasakyann at kailangan pa itong mapuno bago umalis. Sumagi SA akin isip, ngayong araw na Pala ang kasal no jay. Bigla akong nakaramdam Ng lungkot, Hindi KO lubos akalain na hanggang ngayon ay subrang sakit. pinunasan KO ang mga luha KO na kunti palang ang patak dahil aalis na ang bus na sasakyan namin. Habang NASA loob Kami Ng bus. Hindi KO mawari ang aking nararamdaman. Nang bigla Kong naramdaman ang paghawak SA akin ni ate yumi SA kanan kamay KO. " Aya! kalimutan mo na lahat, magsimula ka ulit. Kaya mo Yan, nandito Lang AKO at Kami" Sabi ni ate yumi. Mas lalong bumuhos ang mga luha KO SA kanyang mga sinabi na dahilan na n
- Writer
