Chapter 31
Dahan dahan akong dumilat ng aking mga mata. Sa aking pag lingon ay napahinto ang sasakyan na nasa harapan na namin ng bata. Napabuntong hininga naman ako. " bata! ayos kalang" sabi ko sabay haplos sa kanya. "diyos ko.. anak!" sabi ng ina ng batang papalapit sa akin. "maraming salamat po" pagyakap sa kanyang anak na pagkasabi. " are you okay" sabi ng lalaki na sa aking palagay ay may ari ng muntikan makasagasa sa amin. "Ikaw!" sabi ko. "bakit ba lagi nalang kita nakikita" bulong kung sabi. "what" sabi nito. " wala.. sabi ko sa susunod ingat sa pagmamaniho" sabi ko na nakangiti pa. Umalis na ang mag ina sa kinaruruonan ko. Habang pahakbang ako upang makaalis sa gitna ng daan ay bigla akong tinawag ng lalaki at nagpakilala sa akin. "Palagi nalang tayo nagkikita, ako pala si kang
- Writer
