KAÇIŞ /Vedanın Çığlığı
-45 Gün sonrasından bir kesit... * * * * * Masanın üzerine bıraktığım beyaz kağıt normal bir ağırlıkta değildi. Üzerine dünyanın yükünü ve benim kalbimin sancısını almıştı. Gözlerimin dokunduğu her yerde bir ayrılığın yas dolu sesini duyuyordum. O kadar ağır bir sesti ki bu sessizliğinin dokunduğu her yerde yanık bir ağıt duymak mümkündü. Hazır olmasını umduğum her şey tamamdı. Hiçbir şeyim olmadan geldiğim bu yerden, hiçbir şeyim olmadan gidiyordum. Tek bir fark vardı; onun beni koruyan varlığı şimdi şeffaf bir hologramdan farksızdı. Her ne kadar gönlümün içerisindeki yeri büyükse de ben o yeri görmemek için gözlerimi kapatmayı tercih ediyordum. Sandalyeden kalktım. Etrafımda içimdeki çığlıkları duyabilecek hiçbir şeyin olmaması ne kadar da iyiydi. Yoksa o acı dolu sesin duyulması
Great novels start here
- Writer
