BEHRAM
Dakikalarca süren kapalı kapılar ardından çıkmak nedir bilmedi. İçimi kemiren duygularımla yalnız kaldım benden kaçıyor aklımda deli sorular dayanamadım kapısına dayandım. Birkaç kez seslendim karşılık vermeyince endişem artıyor nefesimi kontrol edemez hale geldim.
“ Afra ses ver “
Kapıyı yerinden sökmeye niyetlenmiştim sonunda aradaki paravan kalkmıştı yüzü solmuş gözlerindeki o çaresizlik beni tüketmişti
“ iyi misin? dakikalarca içeriden çıkmadın “
“ şeyy.. elbiseyi çıkarmakla meşguldüm “
“ yardım ister misin? “
Sessizce kabul etti içeri adım attım kapıyı kapattım sırtım ona dönük nefes almayı akıl edebilmiştim. Ellerim elbisenin fermuarında kahrolası şey yine sıkışıp kalmış. Söyleniyor bir yandan uğraşıyordum belki de zaman kazanmak için tüm gücümü kullanmıyordum. Benden
