You Belong With Me

Tree

Miko's Pov

"I don't want you near her." Nathalia said as she dragged me palayo sa mini park. Palayo kay Sabrina.

"And why would I do that? Huwag mong sabihing nagseselos ka?" I asked kahit na alam ko naman na malayo sa pagseselos ang dahilan niya.

"Of course not! Why would I be jealous with an ugly nerd like her? It's just it was bad for your image if someone's sees you hanging out with her."

Tumigil ako kaya napatigil din siya.

"But she's my friend!"

Humarap siya sa kin ng nakataas ang kilay saka unti-unting lumapit at inayos ang kwelyo ko.

"You know what? Wala ka namang mapapala sa pakikipag friends sa kanya. So you better stop being friends with her okay?"

Napailing na lang ako. Seriously? Pati pakikipag-kaibigan didiktahan niya?

Sabrina's Pov

Pauwi na ako nang mapadaan ako sa maliit at bakanteng lote sa pagitan ng mga bahay namin ni Miko. I remembered may punong acasia na nakatanim dito dati. Pinagawan pa nga ng parents namin iyon ng tree house na may hanging bridge na kumokonekta sa mga kwarto namin. Pero sad to say nuong nag away sila ay pinaputol nila ang ang malagong puno ng acasia. Kasama na ang tree house namin.

Bumaba ako ng kotse at tiningnan ang bakanteng lote. Madamo ito ngunit hindi naman malago mukhang alaga sa trim pero imbis na puno ng acasia ay mataas na puno na lang ng bayabas ang nakatamin dito. Lumapit ako at tumingin sa taas ng puno. Nag ning ning ang mga mata ko ng may makita ako na malaki at hinog na bunga.

Luminga ako sa paligid. Wala naman sigurong makakakita kung aakyatin ko ito di ba? Teka pwede naman akong bumili ah? Muli kung tiningnan yung bayabas. Diba mas masarap pag pinaghirapan kunin? And from the looks of this guava? It looks so delectable and fresh.

Umakyat ako sa puno at pinitas ang bayabas and I was so happy nang nakuha ko ito. Umupo ako sa isang sanga and happily munch the delicious guava in my hands as I observed around my surroundings remembering our memories years ago.

Flashback

"I wanna make you smile, whenever you're sad. Carry you around when your arthritis is bad. All I wanna do is grow old with you. ♫"

I smiled at Miko. when he stopped singing and look at me. Andito kami ngayon ni Miko sa ilalim ng puno ng acasia. It's my birthday and we ditch my birthday party just to have a picnic here. Tinabi niya ang gitara niya na kanina pa niya dala-dala sa party saka hinawakan ang aking mga kamay.

"Sana hangang pagtanda natin ganto pa din tayo. Magkasama, I wanna grow with you Sab. You are the only one who always makes me feel happy and contented." He said while wearing those cute smiles on his face.

I stared into to his eyes alam ko were still young to think about our future being together. But this time as my birthday wish. I wished that we could stay like this forever.

"Happy birthday Sab." Tumayo pa siya mula sa picnic cloth nilatag sa akin kanina, nilahad niya ang kanyang kamay and bowed like a prince. "Can I have this dance?"

Masayang tinangap ko naman ang kamay niya na nakalahad. Pumikit ako at hinilig ko ang ulo ko sa dib-dib niya that's when he started to sing again. While we are slowly swaying our bodies.

"I'll miss you, Kiss you. Give you my coat when you are cold. Need you, feed you. Even let ye hold the the remote control, So let me do the dishes in our kitchen sink. Put you to be id you've had much to drink. I could be the man who grows old with. ♫"

"I wanna grow old with you Sabrina..."

I stared into his eyes. "Me to Miko, I wanted us to be always together like this." Saglit siyang bumitaw at may kinuha sa kanyang bulsa. He opened his palm to let me see in what was in it.

I gasped when I saw a cute little crown well it's actually a hair pin with a princess crown design.

"Is that your birthday gift for me?"

He silently nodded and carefully pin it on my hair.

"It suits you well." He said while staring at my eyes.

"Really!?" I asked with my eyes sparkling with joy. "Bagay ba sa kin maging princess?"

"Hindi. Wala namang prinsesa na iyakin tapos tumutulo pa uhog pag umiiyak. Eeeew!"

"Nakakainis ka!" sabi ko naman habang pumapadyak. Hahampasin ko sana siya ng tumakbo siya sa kin at binelatan ako.

"Lagot ka sa akin pag nahabol kita!"

~♥~

"Anong ginagawa mo diyan?"

Nagulat ako ng marininig ko ang boses ni Miko na outbalance tuloy ako buti na lang napakapit ako sa saga bago ako tuluyang nalaglag.

"Alam mo mukha kang ungoy nakalambitin diyan."

I looked down and I saw him na nakatingala sa akin he had this teasing smile on his face that annoys me. Same old Miko, mapang asar pa din!

"Kung tinutulungan mo kaya bumaba dito? Imbis na nakatunganga ka diyan!?

Pero imbis na tulungan ako. Tumawa pa siya sa kin na parang tuwang tuwa pang nakalambitin ako dito.

"Ayoko nga! Minsan na nga lang ako makakita ng ungoy na nakalambitin sa puno." sabi pa niya habang tumatawa. Naningkit naman ang mga mata ko.

"Ah ganon?" Naghahamon na tanong ko.

"Oh bakit? Anong kaya mong gawin?" He challenged.

I swayed a little para kumuha ng pwersa and he was surprised ng bumitiw ako sa puno. I landed on top of him.

"Aray! Ang sadista mo pa din!" asar na sabi niya habang hawak ang balakang niya nasaktan dahil sa bigat ko. Tumawa lang ako not minding our position that I was sitting astride on his tummy. Huli na ng marealize ko na ang ackward ng position namin. Agad naman akong umayos.

"I'm sorry." I said

Ano ba? Bakit ko ba nagawa yon? He's Miko! The basket ball heartthrob! Western University's MVP player. Nakakahiya!

But he doesn't seem to mind at all. Tinawanan pa niya ang namumula kong mukha. Gosh mukha ata akong kamatis na madaming pimples! >_