ตอนที่7 ดูถูก

1739 Words

“หึ ฉันก็คิดว่าจะคันจนทนไม่ไหวให้ชู้เธอกินแล้วซะอีก” “.....” พร้อมตาเลือกจะเงียบและเบือนหน้าหนีไปทางอื่นทันที แม้ว่าเขาจะได้ย่ำยีร่างกายของเธอแล้ว แม้ว่าเขาจะรู้เห็นอยู่ตำตาว่าตัวเองเป็นคนแรกของเธอ แต่เขาก็ยังคงหาคำพูดมาดูถูกดูแคลนและทำร้ายความรู้สึกเธออีกอย่างนั้นหรอ สำหรับบางคนแล้ว ความบริสุทธิ์ก็ไม่ได้ทำให้เขาเห็นคุณค่าหรือมองผู้หญิงคนนั้นใหม่ได้จริงๆสินะ เรื่องแบบนี้มันวัดกันไม่ได้กับทุกคนเลยจริงๆ ตฤณจ้องมองท่าทีของพร้อมตาที่ไม่ตอบโต้และเอาแต่นอนนิ่งอย่างท้าท้ายเขา นั่นทำให้รู้สึกขัดใจและหงุดหงิดกับความอวดดีของเธออย่างบอกไม่ถูก สุดท้ายก็เลือกจะระบายมันลงกับร่างกายของเธอแทน พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ “อึก” ร่างบางเม้มปากแน่น มือเล็กก็จิกผ้าปูจนมันยับยู่ยี่ไปหมด แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความเจ็บของเธอหายลงไปเลยแม้แต่น้อย หมับ! ฝ่ามือใหญ่ครอบครองหน้าอกของเธออีกครั้งก่อนจะบีบเค้นมันอย่างแรงทั้งสองข้าง นั่นทำให้เธอถึงกับเบ้หน้าด้วยความเจ็บ แต่ก็เลือกจะปล่อยให้เขาทำตามความต้องการของเขาต่อไป พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ “ซี๊ด ร่างกายของเธอมีดีแบบนี้เองสินะถึงได้ดึงดูดผู้ชายมาติดง่ายๆ” เสียงกระเซ่าด้วยความเสียวดังขึ้นอย่างมีความสุข แต่คำพูดของเขาก็ยังคงดูถูกเธอไม่เปลี่ยน “.....” น้ำตาใสคลอเบ้าออกมาทันทีกับคำพูดของเขา เธอไม่ได้อยากอ่อนแอ แต่ความเจ็บที่ร่างกายของเธอพร้อมกับความเจ็บปวดทางใจมันก็ทำให้เธอกลั้นน้ำตาไม่ไหวจริงๆ ก็ไม่รู้ทำยังไงเขาถึงจะเลิกดูถูกเธอแบบนี้ จุดเริ่มต้นเพียงเพราะพ่อเธอเป็นหนี้พ่อของเขาบ่อยๆ เหตุเพราะเธอยอมแต่งงานกับเขาเพราะเรื่องเงินๆทองๆแค่นั้นใช่ไหม ไม่ว่าเขาจะเป็นคนแรกของเธอ ไม่ว่าเธอจะทำหน้าที่ของตัวเองอย่างไม่ขาดตกบกพร่องยังไง มันก็ไม่สามารถลบอคติในใจของเขาได้สินะ แต่เธอเลือกแล้วนี่ ทุกอย่างเธอก็เลือกเอง แล้วเธอจะเรียกร้องอะไรได้ เธอจะถอนตัวตอนนี้ก็คงไม่ทัน แต่มันก็คงไม่นานเกินรอที่เธอจะช่วยพ่อของเธอใช้หนี้ให้กับเขาได้ และเธอก็หวังว่าคงไม่มีเหตุอะไรให้พ่อเธอต้องมายืมเงินครอบครัวเขาจนเป็นหนี้ไม่หมดไม่สิ้นอีก จ๊วบบ จ๊วบบ ปากหยักได้รูปก้มลงไปครอบครองยอดอกสีสวยทันทีหลังจากทนไม่ไหว และมันก็หวานกว่าที่เขาคิด หวานจนเขาไม่อยากจะปล่อยมันออกเลยสักนิด พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ พั่บ กลางกายที่ยังคงทำหน้าที่ของตัวเองอยู่อย่างต่อเนื่อง ทั้งส่วนบนที่ยังคงไม่ปล่อยไปง่ายๆ มันทำให้ร่างสูงมีความสุขอย่างมาก เพราะมันก็นานแล้วที่เขาไม่ได้รู้สึกถึงที่สุดกับการปลดปล่อยเหมือนครั้งนี้ เพราะที่ผ่านมาเขาใช้บริการผู้หญิงอย่างว่าที่ไม่ได้มอบความสุขให้เขาได้ถึงใจขนาดนี้ มันเลยทำให้เขาเสียการควบคุมตัวเองอย่างง่ายดาย ต่างจากร่างบางที่ไม่ได้มีความสุขเลยสักนิด ครั้งแรกของเธอ ครั้งแรกกับสามีเธอ เธอเคยคิดว่ามันจะหอมหวานและโรแมนติกอย่างในละคร คิดว่ามันจะมีความสุข และเต็มไปด้วยความรู้สึกดีๆของทั้งสองฝ่าย แต่ความเป็นจริงที่เธอได้รับตอนนี้... ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก “อึก!” พร้อมตาลืมตัวยกมือดันไหล่กว้างของตฤณออกห่างจากตัวทันทีหลังจากเขายิ่งทำก็ยิ่งแรงขึ้นเรื่อยๆ จากที่เธอคิดว่าทนได้ แต่ตอนนี้เธอทนไม่ไหวแล้วจริงๆ มันเจ็บมากจริงๆ “อย่ามาต่อต้านฉัน!” ตฤณผละออกมาพูดขึ้นทันที “แต่ฉันไม่ใช่ที่ระบายของคุณ” เพราะการกระทำของเขามันทำให้เธอรู้สึกว่าเขาเห็นเหมือนเธอเป็นที่รองรับความต้องการเขาเพียงอย่างเดียว ความรุนแรงที่ไม่คิดถึงคนถูกกระทำอย่างเธอทั้งที่เขาก็รู้ว่ามันคือครั้งแรก แต่เขาก็ไม่คิดว่าเธอจะเจ็บบ้างเลย “เธอรู้ไหม ว่าพ่อเธอยืมเงินพ่อฉันไปกี่ครั้ง แล้วเธอรู้ไหมว่าพ่อฉันไม่เคยคิดดอกเบี้ยจากพ่อเธอเลยสักครั้ง แล้วถ้าฉันจะเก็บดอกเบี้ยจากร่างกายของเธอเล็กๆน้อยๆ เธอคิดว่ามันคุ้มไหม...” “หึ ไม่เลยสักนิด แต่ฉันก็ไม่อยากจะคิดอะไรมาก ฉันจะถือว่าร่างกายของเธอมันคุ้มกับเศษเงินที่พ่อฉันให้พ่อเธอ ส่วนเธอก็มีหน้าที่จ่ายดอกเบี้ยแทนพ่อของเธอ เหมือนที่ฉันกำลังเก็บดอกเบี้ยแทนพ่อของฉันยังไงล่ะ” จึก! คำพูดร้ายกาจของเขากระแทกเข้ากลางอกของเธออีกครั้ง สุดท้ายเขาก็ไม่พ้นเรื่องเงินๆทองๆ สุดท้ายแล้วร่างกายของเธอก็ไม่ต่างจากขายให้เขาด้วยเงินสินะ เธอมีค่าไม่เท่ากับเงินของเขา แต่เขาก็ใจดีหักล้างให้เธอได้ เธอควรขอบคุณเขาอย่างนั้นใช่ไหม “ฉะนั้นก็เลิกต่อต้าน แล้วทำให้ฉันมีความสุขซะ เพราะถ้าฉันหงุดหงิดขึ้นมาเมื่อไหร่ คนที่จะต้องชดใช้ก็คือเธอ” ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ปึก ร่างบางถูกความรุนแรงสาดใส่อีกครั้งอย่างแรง และไม่มีทีท่าว่าจะหยุดง่ายๆเลยสักนิด เรียวขาของเธอถูกยกขึ้นและแยกออกจากกันกว้าง ก่อนร่างสูงจะตอกอัดกลางกายของเขาเข้ามาอย่างต่อเนื่อง จ๊วบ จ๊วบ หลังจากเขาพอใจกับกลางกาย เขาก็ก้มลงไปครอบครองยอดอกสีสวยของเธออีกครั้ง ดูดกลืนมันอย่างแรง ลิ้นชื้นตวัดเลียไม่หยุดหย่อน ฝ่ามือหนาบีบเค้นอย่างแรงจนเธอเจ็บไปหมด กึก! “อึก!” ฝันคมฝังลงกับเนื้อนุ่มบนหน้าอกทันทีเมื่อคนทำควบคุมตัวเองไม่ได้จนเผลอทำอะไรลงไปอย่างรุนแรง “แล้วก็จำให้ขึ้นใจนะพร้อมตา ว่าตอนนี้เธออยู่ในฐานะเมียของฉัน อย่าทำตัวให้เสื่อมเสียมาถึงครอบครัวของฉันด้วยการไปทำตัวระริกระรี้กับผู้ชายแบบนั้นอีก” ตฤณผละออกมาเอ่ยสั่งพร้อมตาขึ้นทันทีหลังจากเขาพึ่งคิดได้ว่ายังไม่ได้คุยเรื่องนี้กับเธอให้เด็ดขาด “.....” พร้อมตาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป เพราะเธอกับภูผาแค่ทำงานร่วมกัน และแน่นอนว่าเธอกับภูผายังต้องทำงานด้วยกันอีกนาน “ได้ยินที่ฉันสั่งไหม!” เมื่อเธอไม่ตอบก็ทำให้เขาหงุดหงิดขึ้น เพราะเขากำลังคิดว่าเธอจะทำตัวแบบนั้นอีก คิดว่าเธอคงอาลัยอาวรณ์ภูผามากจนไม่ยอมรับปากกับเขา “ฉันรู้ตัวว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรเสียหาย” เธอไม่เคยไปทำตัวระริกระรี้ใส่ใคร เธอรู้ตัวเองว่าเธอวางตัวดี เธอรู้ว่าเธอไม่เคยทำอะไรเสียหาย ไม่ว่าจะตอนที่ยังไม่แต่งงาน หรือแม้แต่แต่งงานแล้วก็ตาม “หึ ไม่เสียหายหรอ เดินยิ้มกับผู้ชายกลางห้างจนคนอื่นคิดว่าเป็นคนรักกันนี่ไม่เรียกว่าเสียหาย?” เขาได้ยินกับหู ว่าคนที่เห็นเธอกับภูผาต่างก็คิดว่าทั้งสองเป็นคนรักกันทั้งนั้น แล้วเธอกล้ามาเถียงได้ยังไงว่าไม่เสียหาย กล้าพูดได้ยังไงว่ารู้ตัว “ฉันห้ามความคิดใครไม่ได้ แม้แต่คุณเอง” ใครอยากคิดยังไงเธอจะไปบังคับไม่ได้ ทุกคนก็มักจะชอบมองว่าผู้หญิงผู้ชายที่เดินด้วยกันต้องเป็นคนรักหรือมีความสัมพันธ์เป็นอย่างแรก โดยไม่รู้เลยว่าจริงๆแล้วอาจจะไม่ใช่ก็ได้ แต่นั่นมันก็ความคิดคนอื่น เธอรู้ตัวว่าตัวเองทำอะไรก็พอแล้ว “ทำไม ที่พูดนี่คือจะไม่เลิกยุ่งกับมัน?” “ถ้ามันที่คุณหมายถึงคือคุณภู ฉันก็คงเลิกยุ่งกับเขาไม่ได้ เพราะฉันกับเขาทำงานด้วยกันมานานแล้ว และก็ยังต้องทำงานด้วยกันต่อไป” ธุรกิจของพ่อเธอกำลังกลับมาดีอีกครั้ง และคนที่ยังคงเป็นลูกค้าประจำของบริษัทพ่อเธอหนึ่งในนั้นก็คือภูผา อีกทั้งเขายังช่วยหาลูกค้าให้กับบริษัทของเธอทันทีที่รู้ว่าบริษัทกำลังประสบปัญหาอยู่ แล้วมีเหตุผลอะไรที่เธอจะต้องเลิกทำธุรกิจกับเขา มีเหตุผลอะไรที่เธอจะทำลายความสัมพันธ์ของเพื่อนร่วมงานที่ดีระหว่างกันกับเขา เพราะเธอกับเขาบริสุทธิ์ใจต่อกัน “ก็คือไม่เลิกยุ่งกับมันสินะ” ตฤณเอ่ยขึ้นอย่างเย้ยหยันกับคำตอบที่ได้ มุมปากยกยิ้มขึ้นแต่สายตากลับเยือกเย็นอย่างน่ากลัว ไม่ว่าจะต่อหน้าหรือลับหลังภูผา สุดท้ายแล้วพร้อมตาก็ยังเลือกผู้ชายคนนั้นอยู่สินะ ไม่ว่าเขาจะสั่งเธอยังไง เธอก็คงไม่ทำตามที่เขาแบบนั้นสินะ หมับ! ฝ่ามือใหญ่ขยับไปบีบหน้าเล็กของพร้อมตาทันที ก่อนจะจ้องมองเธอด้วยสายตาเยือกเย็นและเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงดุดัน “เธอจำให้ขึ้นใจเลยนะพร้อมตา ชีวิตเธอเป็นของฉัน และมันจะเป็นแบบนี้จนกว่าบ้านเธอจะใช้หนี้ให้บ้านฉันหมดทุกบาททุกสตรางค์ ฉะนั้นเวลาฉันสั่งอะไรเธอก็ควรทำตามโดยไม่มีข้อแม้!” น้ำเสียงรอดไรฟันเอ่ยออกมาจากปากตฤณทันที และสิ้นเสียงของเขา ร่างสูงก็เคลื่อนไหวร่างกายซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่หยุด ทุกอย่างเป็นไปด้วยความรุนแรงอย่างไม่หยุดยั้ง ร่างบางถูกจับเปลี่ยนท่าไปเรื่อยๆ ตามความต้องการของตฤณและความพอใจของเขา โดยที่เขาไม่สนใจเลยสักนิดว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน และเธอก็ไม่รู้เลยว่าเรื่องนี้จะจบลงเมื่อไหร่

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more