หลายวันต่อมา...
“วันนี้เธอไปส่งฉันที่บริษัทได้ไหม ตอนบ่ายฉันมีประชุมสำคัญ ฉันกลัวเสร็จไม่ทันเวลาลูกเลิกงาน เธอจะได้เอารถฉันไว้ไปรับลูก” ตฤณเอ่ยกับพร้อมตาขึ้นหลังจากส่งเด็กชายติณห์เสร็จ
หลายวันที่ผ่านมาตฤณยังคงทำหน้าที่ไปรับไปส่งลูกชายเหมือนเดิม และที่ทำให้เขามีความสุขกว่านั้นก็คงไม่พ้นแม่ของลูกที่ไปรับไปส่งลูกพร้อมกับเขาทุกวัน และคนที่มีความสุขมากกว่านั้นก็คงไม่พ้นเด็กชายติณห์นั่นเอง จากที่เคยพาไปเที่ยวเล่นข้างนอกแล้วบ่นที่แม่ไม่ได้ไปด้วย ตอนนี้กลายเป็นเล่นอย่างสนุกสนานและเต็มที่กว่าเดิม
“คุณไปส่งฉันที่บริษัทก็ได้ค่ะ เดี๋ยวตอนเย็นฉันไปรับลูกเอง” พร้อมตาที่ทุกวันนี้พูดกับตฤณมากขึ้นเพราะเวลาอยู่ต่อหน้าลูกเธอไม่อยากเย็นชาใส่ตฤณมากเกินไป ไม่อยากให้ลูกรู้สึกอึดอัดจนไม่มีความสุข จนกลายเป็นพูดคุยกันเยอะขึ้นแบบนี้นี่เอง
“ฉันไม่ให้เธอขึ้นแท็กซี่ไปรับลูกหรอกนะ แล้วฉันก็ไม่ต้องการให้เธอขอความช่วย
