“เจอกันอีกแล้วนะคะ คุณพร้อม” ดาวิกาที่เดินควงแขนกับตฤณมาเอ่ยทักพร้อมตาขึ้นด้วยรอยยิ้ม
“ค่ะ”
“แล้วนี่ใครหรอคะ” ดาวิกาเอ่ยถามถึงภูผาทันที
“นี่คุณภูผาค่ะ”
“แฟนคุณพร้อมหรอคะ” เมื่อพร้อมตาเอ่ยแนะนำภูผาออกไป ดาวิกาก็เอ่ยถามขึ้นด้วยรอยยิ้มทันที
“ต้องขอโทษด้วยนะคะ พอดีฉันมีสามีแล้ว ไม่นิยมคบผู้ชายเผื่อเลือก” พร้อมตาเอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มออกไป
“งั้นต้องขอโทษด้วยนะคะที่เข้าใจผิด พอดีฉันเห็นท่าทีพวกคุณสนิทสนมกันเลยคิดว่าเป็นแฟนกัน” ดาวิกายังคงพูดขึ้นอย่างไม่รู้สึกผิด
“ก็คงจะไม่สนิทเท่ากับที่คุณสนิทกับสามีของฉันหรอกค่ะ”
“แน่นอนค่ะ พอดีฉันกับตฤณเรารักกันมานานแล้วก็รักกันมาก ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่มีอะไรมาทำให้เราเปลี่ยนไปได้” ดาวิกากระชับแขนที่ควงตฤณก่อนจะพูดขึ้นอย่างเหนือกว่า
“แต่อย่างหนึ่งที่เปลี่ยนก็คือ คุณตฤณแต่งมีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายแล้วค่ะ” พร้อมตายังคงตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรีย
