Umay’ın Anlatımı
Bu adamın nesine bu kadar kapılıyordum, anlamıyordum. Kabul, acayip karizmatik bir duruşu vardı; her adımı, her lafı insanı ezip geçiyordu. Ama asıl kızdığım kendimdi. Benim için dünyadaki en önemli şeyleri—babamın adını, Sancak’ın hayatını—gözünü kırpmadan şantaj malzemesi yapmış, beni resmen bu eve kilitlemişti. Şimdi de gelmiş, gözlerimin içine baka baka duygularımla oynuyordu. Ringde canımı okuyarak alamadığı şeyi, göl kenarında iki tatlı sözle, bir parça ekmekle koparmaya çalışıyordu.
Odama girer girmez kapıyı arkamdan kilitledim. Sırtımı kapıya yaslayıp derin derin nefes aldım. Kalbim hala göl kenarındaki gibi deli gibi çarpıyordu. Hayır, hemen pes edemezdim.
Üzerimdeki o rahat gri eşofmanı hemen çıkarıp fırlattım. Kendime gelmeli, gardımı almalıydım. Çantamdan
