Stanfield Eric turned around and automatically looked at me. Saglit na katahimikan ang nangibabaw kaya nagsalita na ako. “What? We are friends, wala namang masama kong ihahatid ko siya, diba? Besides, kung wala talagang galit si Justine sa akin… she will accept my offer to drive her home,” I grinned when I saw how my friends agreed to my opinion. “Ba’t naman ako magagalit sayo,” she chuckled nervously. “Malayo yung bahay namin,” she added. “Ayos lang,” agap kong usal. “Magagabihan ka pauwi,” muling depensa niya. “Lagi naman, no worries,” I smiled wickedly. “Minsan nga, madaling araw na ako nakakauwi.” Come on, Justine. Lahat ng rason mo, tatanggapin ko. She was about to say something when Ethan interrupted. “Sige na Just, masikip na tayo sa SUV ni Eric. Wala namang pinapasaka

