?عناد الحب والكبرياء?
الفصل السابع عشر
اشرقت شمس صباح يوم جديد فى سماء الاسكندريه لتبدء جومانه بفتح عيونها
بصت حواليها لحد ما عينيها جت على فارس اللى نايم على الكنبه افتكرت اللى حصل ما بنهم فى الليله السابقه دموعها نزلت منها وقعدت تبص على فارس وتقول لنفسها
جومانه :- ليه يا فارس بتعمل معايه كده ليه علطول بتقصد تجرحنى ليه سعات تكون حنين وطيب ومره واحده تتغير وتبقى قاسى واللى تعبنى اكتر أن بدأت اتعلق بيك وبحاول اكرهك مش قادره ياريتنى ما كنت قبلتك ولا عرفتك كنت عايشه ومرتاحه اكتر من كده ليه ظهرت فى حياتى بدون سابق إنذار وبدأت تستحوذ على كل كيانى ليه
وفى الوقت ده فتح فارس عينه
جومانه:- مسحت دموعها بسرعه وعملت نفسها نايمه
فارس :- قام بص يطمن على جومانه انها نايمه ومشى أيده على خدها لاقها كلها دموع نزل قرب من ودنها وقال انا عارف ومتأكد انك صاحيه فتحى عينك
جومانه :- فتحت عينيها وقال
