ชะตาร้ายลิขิตรัก |NC20+

07 เลว

โรงแรมแห่งนึง

ห้อง 014

ฉันเอื้อมมือเปิดประตูเข้าไปในห้อง..แต่กลับไม่เจอใครเลยสักคน ต้นยังไม่มาอีกหรอ..ทำไมถึงมาช้าขนาดนี้ ฉันไม่ได้มีเวลามานั่งรอเขาทั้งคืนนะ

ฉันบ่นในใจมือก็เอื้อมไปหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อกดโทรออกหาเขาทว่า!!

เสียงลูกบิดประตูก็ดังขึ้นพร้อมกับประตูถูกเปิดเข้ามา

"ต้นคุณมาสัก...!! คะ คาร์มิน!!"

ตาฉันเบิกกว้างเรียกชื่อเขาด้วยความตกใจ..ทะ..ทำไมคาร์มินถึงมาที่นี่ได้เขาอยู่ที่งานวันเกิดแม่ฉันไม่ใช่หรอ แล้วเขารู้ได้ยังไงว่าฉันนัดเจอต้นที่นี่.. อย่าบอกนะว่านี่คือแผนจับชู้ของสองพี่น้องนั้น.. ..แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญ เรื่องสำคัญตอนนี้คือเขากำลังโกรธมากต่างหาก ดูจากท่าทางสีหน้าอาการที่เขาแสดงออกมาก็รู้ว่าโกรธมากขนาดไหน คาร์มินจดจ้องสายตาอำมหิตมองมายังฉันอย่างไม่ลดล่ะ จนฉันเริ่มกลัว ร่างหนาเดินเข้ามาในห้องแล้ว ปัง!!!

เสียงประตูที่ถูกปิดลงอย่างแรง ทำเอาทั้งห้องสั่นสะเทือนไปหมดรวมทั้งฉันด้วย ก็ปิดแรงขนาดนั้นใครมันจะไม่ตกใจฉันไม่ใช่คนจิตแข็งนะ กลัวเป็นเหมือนกันโดยเฉพาะเวลาเขาโกรธแบบนี้ยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่ ที่เขาว่ากันว่า นายน้อยตระกูลมิน เวลาโกรธน่ากลัวมาก ฉันเห็นด้วยกับคำพูดนั้น

คาร์มินก้าวเท้าใหญ่เดินเข้ามาใกล้ตัวฉันที่ทำได้แค่ยืนนิ่งอึ้งกับเหตุการตรงน่า จะขยับตัวถอยหนีฉันยังไม่กล้าทำ ครั้งนี้ฉันคงได้ตายคามือเขาจริง ๆแล้วใช่ไหม จะทำยังไงดี ต้องทำยังไงให้เขาเย็นลง

"คะ..คาร์มินคุณใจเย็น ๆก่อนนะฉันอธิบา..อร๊าย!!!"

ฉันกรี๊ดเสียงหลงเมื่อจู่ ๆเขาก็พุ่งตัวเข้ามาจับฉันกดลงกับเตียงนอนไม่ทันได้ตั้งตัวด้วยซ้ำไม่แค่นั้นเขายังขึ้นมาคร่อมอยู่บนตัวฉันอีก ใจมันก็ไม่ได้อยากนึกเรื่องลามกหรอกนะ แต่ดูสายตาที่เขามองน่าอกฉันสิ อย่างกับอยากล้วงมันออกดูดให้รู้แล้วรู้รอด บ้าน่ายัยบ้าแกคิดบ้าอะไรอยู่ คาร์มินเขาเกลียดฉันจะตายจะทำแบบนั้นได้ยังไง ขนาดแค่มือชนกันเขาก็รีบเอาแอลกอฮอล์มาล้างแล้ว เรื่องอื่นอย่าได้คิดเลย

"คุ..คุณจะทำอะไร!!"

ใจมันรู้ว่าเขาจะทำแน่ ๆแต่ฉันก็หวังแค่ให้เขารังเกียจฉันจริง ๆจับฉันกดลงบนเตียงเพื่อทำโทษก็พออย่าทำอะไรมากกว่านี้เลย ตั้งแต่โตมาฉันไม่เคยนอนกับผู้ชายเลยนะ จริงอยู่ที่ฉันกับพี่วีเจหมั้นกันแต่เราก็อยู่ในสายตาของผู้ใหญ่ตลอด ไม่เคยออกนอกลู่นอกทางเลยสักครั้ง ถ้าจะมีก็แค่จูบนิดหอมหน่อยแค่นั้นมากกว่านั้น..ยังไม่เคย ถ้าจะมีฉันอยากมีกับคนที่ฉันรักอย่างพี่วีมากกว่าไม่ใช่ผู้ชายนอกใจเมียแบบเขา

"เธอนัดไอ้ต้นมาทำเรื่องอะไร..ฉันก็จะทำแบบนั้น!!"

"..!!อื้อ~อื้อ!"

พูดจบคาร์มินก็กดริมฝีปากลงมาบนกลีบปากฉันอย่างไม่ทันตั้งตัวไม่แค่นั้นเขายังพยายามสอดลิ้นเปียกแฉะเข้ามาในโพรงปากฉันด้วย ไม่นะ! เรื่องที่ฉันกลัวมันกำลังเกิดขึ้น ไม่!ฉันไม่ยอม

"อื้อ..อย่า..ออก..อื้อ..ไป!"

ฉันพยายามใช้แรงทั้งหมดที่มีดันตัวเขาออก พยายามพูดไล่คนบนตัวแต่เหมือนจะไม่ได้ผล อีตาบ้านี่ทำไมแรงเยอะขนาดนี้ฉันสู้แรงเขาไม่ไหว

"คา..มิน..อย่าจับตรงนั้น"

ทันทีที่เขาถอนริมฝีปากออกฉันก็รีบพูดห้ามเพราะรู้สึกได้ว่าของสงวนกำลังถูกคุกคามโดยฝ่ามือหนา

"คุ..คุณกำลังเข้าใจผิดนะ!! ฉันไม่ได้มาทำเรื่องแบบ..อื้อ~"

ยังอธิบายไม่จบเสียงฉันมันก็ขาดหายไปอีกรอบ เขาจูบฉันจนปากบวมไปหมด นี่ยังจะจูบอีกหรอไอ้คนโรคจิต!!

"หยุด!! นะ!!"

ฉันร้องเสียงดังสั่งให้เขาหยุด แต่ยิ่งทำแบบนั้นมันเหมือนยิ่งกระตุ้นอารมณ์ให้เขาโกรธ สายตาคาร์มินที่มองฉันเยือกเย็นขึ้นกว่าเมื่อกี้อีก

"ทำไม!!.ทำกับผัวตัวเองมันจะทำให้เธอตายใช่ไหม..รังเกียจที่ทำกับฉันแต่กลับเต็มใจอ้าขาให้มัน!!"

"พูดบ้าอะไรของคุณ..บอกแล้วไงว่า.."

ยังไม่ทันได้พูดจบเขาก็สวนขึ้นมาซะก่อน

"จะแก้ตัวอะไรอีก!!..จะบอกว่าไม่ได้นัดมันมาเพื่อทำเรื่องแบบนี้งั้นหรอ..หึ!! เธอเห็นฉันเป็นควายหรือไง นัดมาถึงโรงแรมใครมันจะไปเชื่อ!!"

"แต่ฉันไม่ได้!!"

"ไม่ได้อะไร!! เปิดห้องรอมันขนาดนี้จะบอกว่าไม่ได้คิดอะไรเลว ๆฉันไม่ใช่เด็กอนุบาล!!"

จบคำพูดเขาก็จูบฉันอีกครั้ง..แต่ครั้งนี้รุนแรงกว่าครั้งก่อน..เขาทั้งดันลิ้นเข้ามาในโพรงปากยังกัดปากฉันด้วย อีตาบ้ามันเจ็บนะ!!

มันเจ็บจริง ๆเจ็บจนน้ำตาไหลเลย