ก๊อก ๆ ~
"คุณน้ำหนึ่งมาแล้วครับ" เสียงทิมเอ่ยบอกคนด้านในว่าพาฉันมาแล้ว
( พาเข้ามา )
สิ้นเสียงประตูก็ถูกเปิดออกทิมพาฉันเข้าไปในห้อง ซึ่งภายในมีผู้ชายหน้าตาดีสองคนนั่งอยู่ตรงโซฟาบนโต๊ะมีเหล้าขวดล่ะล้านตั้งอยู่ แก้วสีอำพันสามใบวางอยู่ข้าง ๆ สองคนนั้นคงเป็นเพื่อนเขาแน่ จะว่าไปฉันไม่เคยเห็นสองคนนี้มาก่อนเลย ตอนอยู่ในร่างคุณมายด์คาร์มินก็ไม่เคยพาฉันไปพบเพื่อนเขาเลยสักครั้ง คงไม่อยากพาฉันไปเปิดตัวกับเพื่อนตัวเอง ส่วนยัยวันจันทร์อะไรนั่นคงพาเธอไปเปิดตัวรอบที่ล้านแล้วมั่งนึกแล้วก็หงุดหงิด กับเมียแต่งไม่เคยได้รับสิทธิ์เหมือนเมียแต่งจริง ๆเลยสักครั้งต่างจากยัยเมียน้อย ทั้งพาไปออกงานทั้งพาไปเปิดตัวกับเพื่อน ก็นะความสำคัญมันต่างกัน
"นี่นะหรอน้ำหนึ่ง ดาราสาวดาวรุ่งสวยจริง ๆเลยวะ"
ผู้ชายใส่เสื้อยีนส์สีกรมท่าหันไปกระซิบกระซาบกับผู้ชายอีกคนสายตาก็มองมาทางฉัน ผู้ชายคนนั้นหน้าตาเขานับว่าหล่อไม่เบาแต่ฉันไม่ชอบสายตาของเขาเวลามองฉันเลยจริง ๆเอาแต่ใช้สายตาเจ้าชู้มองฉันอยู่ได้ถ้าเป็นเมื่อก่อนอยู่ในร่างคุณมายด์ฉันคงสั่งให้ลูกน้องควักลูกตาเขาออกมาแล้ว ผู้ชายใส่สูทอีกคนก็ไม่ต่างกันถึงเขาไม่พูดฉันก็มองสายตาเขาออกว่าคิดอะไร
เพื่อนคาร์มินแต่ล่ะคนนิสัยเหมือนเขาซะจริงถึงว่าคบกันได้ไอ้พวกเจ้าชู้มักมากไม่รู้จักพอเอ้ย!!
"คุณเรียกฉันมามีอะไรคะ?"
ฉันเมินสายตาของคนพวกนั้น เดินไปหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานคาร์มิน ยกแขนขึ้นกอดอกถามเขาเสียงเรียบนิ่ง ไม่มีท่าทางเกรงกลัวต่อคนตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย
"หึ! แม่สาวน้อยคนนี่ใจกล้าไม่เบา เลยว่ะ! เกิดมากูยังไม่เคยเห็นผู้หญิงคนไหนกล้าทำท่าทางแบบนี้ใส่ไอ้มินเลย เคยเห็นก็แต่มายด์..."
"ไอ้วา! มึงจะพูดถึงเมียเก่ามันทำไมวะ!ก็รู้อยู่ว่ามันยังลืมมายด์ไม่ได้!" ลืมไม่ได้! ที่คนพวกนั้นพูดหมายความว่าไง ทำไมถึงพูดเหมือนเขามีใจให้ฉันแบบนั้น
"ถ้าปากมันว่างนัก ก็กรอกเหล้าเข้าไปซะ!!" เสียงเข้มอันดุดันเอ่ยขึ้น ทำคนในห้องเงียบกริบหมด คาร์มินไม่ได้เงยหน้าขึ้นพูด สายตาคมยังจดจ่ออยู่กับเอกสารไม่ล่ะไปไหน ต่างจากฉันที่ตอนนี้เอาแต่จ้องหน้าเขา อย่างสับสน คำพูดของเพื่อนเขาเมื่อกี้ทำฉันหวั่นไหวจริง ๆใจมันเต้นตึบ ๆอยากรู้ สิ่งที่ผู้ชายสองคนนั้นพูดใช่ความจริงไหม เขามีใจให้ฉันจริง ๆหรือเปล่า
"มองอะไร?"
คำพูดเขาเรียกฉันออกจากภวังค์ความคิด สลัดเรื่องเขาออกไปจากหัว
"ปะ เปล่า ..ฉันแค่สงสัยว่าคุณเรียกฉันมาแล้วไม่พูดอะไรจะเรียกมาทำไม?"
"หึ!! ปากกล้าเหมือนเดิมเลยนะ..นี่สัญญาฉบับใหม่ เซ็นซะ!"
เขาพูดพร้อมกับทิ้งสัญญาลงบนโต๊ะตรงหน้าฉัน
"สัญญา...สัญญาอะไรของคุณ?"
"สัญญาเป็นนางแบบในสังกัดบริษัทผม"
"ไม่! ไม่มีทาง!"
"50ล้าน..ต่องาน คิดดี ๆก่อนจะตอบ" 50ล้าน ต่องาน นี่เขาคิดจะทำอะไรกันแน่ ถึงยื่นข้อเสนอมากมายขนาดนี้กับฉัน "ขอคิดดูก่อน.." "ได้ผมให้เวลาคุณคิด5 นาที " "5นาที! นี่คุณจะบ้าหรอเรื่องสำคัญขนาดนี้ฉันตัดสินใจคนเดียวไม่ได้หรอก ฉันต้องถามพี่จูนก่อน"
"ได้ พรุ่งนี้ค่อยให้คำตอบกับผม ไม่มีอะไรแล้วคุณออกไปก่อนเถอะ"
"ไอ้มินมึงจะรีบไล่คุณดาราไปไหนวะ พาเธอมานั่งกับพวกกูก่อนสิ"