คำว่า สามี ฟังแล้วน่ารำคาญยิ่งกว่าที่อนณคาด... เขารู้สึกเหมือนสันกรามตัวเองตึงขึ้นทันที
“ถ้าอย่างนั้นก็กลับไปถามคนของคุณเองสิ”
“ผมถามแล้ว”
คำตอบนั้นทำให้อณณขบกรามแน่นข่มกลั้นบางอย่างเอาไว้เต็มที่...
นัธทวัฒน์นิ่งไปนิด ก่อนพูดต่อโดยไม่หลบ “แต่เธอไม่ตอบ”
ความเงียบตกลงมาระหว่างคนสองคนอย่างหนักอึ้ง...
อนณไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไรกับประโยคนี้... พอใจ ไม่พอใจ หรือควรหงุดหงิดที่ได้รู้ว่ามธุรดากับผู้ชายคนนี้คุยกันไปไกลถึงขั้นไหนแล้ว
“แล้วคุณเลยมาถามผม” เขาพูดเนิบช้า “แปลกดีนะ”
“ไม่แปลกหรอกครับ” อีกฝ่ายตอบ “เพราะคุณคือเหตุผลที่เธอตอบผมไม่ได้”
ประโยคนั้นตรงจนไม่มีที่ให้แกล้งไม่เข้าใจ... อนณขบกรามแน่นขึ้น... เขาไม่ชอบเลย... ไม่ชอบที่ผู้ชายอีกคนมองอะไรออกชัดขนาดนี้ ไม่ชอบที่อีกฝ่ายยังคงสงบแม้กำลังพูดถึงเรื่องเดียวกันกับเขา และยิ่งไม่ชอบเมื่อรู้ว่านัธทวัฒน์กำลังมายืนอยู่ตรงหน้าในฐานะคนที่มีสิท
