Tek kaşını yavaşça yukarı doğru kaldırdı, oturduğu koltuktan geri kalktı ve bana doğru adımladı.
Aramızdaki mesafe hızlıca azaldı.
"Bazen çaresizim."
Oldukça yakınımda durduğunda omzum eğildiği için göğsü ile boynunun arasındaki hemen o boşluğa değiyordu.
"Bazen de çok rahatım."
Yutkunuşumun sert olacağını bildiğim için kendimi tuttum, önce o geri çekilsin istedim ama benden daha kararlı olduğu kesindi.
"O kadarını anladık."
Odadan tamamen çıktığımda yarım ağız gülümsediğini gördüm ve gözlerimi devirerek lavabo olduğunu tahmin ettiğim kapıya yöneldim. Bileğimi tutarak adımladığım kapının karşısındaki odaya beni çeken Hazar'a şaşkınca bakarken, o kapıyı kapatmış, beni kapıya yaslamış üstüne üstlük bir elini omuzumun üzerinden kapıya koymuştu!
"Ne halt ediyorsun?"
Fısıldayarak bağır
