Hazar ile son konuşmamız onun beni özgür bırakması olmuştu. Ne olup bitmişti, beni bu bataklıktan nasıl kurtarmıştı merak etmiyor değildim. O ne durumdaydı? Dibe mi batmıştı yoksa bataklığın bir parçası olmaya mı karar vermişti?
Kıvanç beni eve bıraktıktan sonra biraz zaman istemiştim ondan. Abisi için ifade vermem gerektiğini biliyordum ama tüm bunları sindirmeye ihtiyacım vardı. Geçen bir haftanın içinde abim gelmişti, Nil'in mezarını ziyarete gitmiş ondan bol bol özür dilemiştim.
"Hâlâ durgunsun," dedi abim elindeki kola tenekesini masaya bırakırken "O kadar çok mu seviyordun onu?"
İrkildim.
Kıvanç'tan bahsediyordu, uydurmaca sevgilimden ama benim aklıma Hazar'dan başkası gelmemişti. Onu çok sevdiğimden değildi ama merak ediyordum.
"Abi..."
Sesim o kadar garip çıkmıştı ki abim dur
