Güne, kulak tırmalayan bir karga sesiyle uyanmak gerçekten rahatsız ediciydi. Kulaklarımı tutarak yataktan dinlenememiş bir halde kalkarken Dahi tepemde kanat çırpıyor, her kanat çırpışında ise saçlarımı uçuruyordu. Sabah sabah bu aksiyon, daha güne başlamadan beni yormuştu.
Söylenerek odamdaki küçük bölmede işlerimi halledip bir şeyler giyindikten sonra alelade saçlarımı toparladım ve Dahi'ye baktım.
"Hırçın nerede?"
"Sabahları erken kalkmayı sevmez."
Cevabı karşısında kaşlarım istemsizce kalkarken şaşkınlığım yerini bir tutam sinire bırakmıştı. "Prenses de sevmez ama ne hikmetse kalkar."
"Bir şey mi dedin Prenses?"
Kafamı sallarken kapıya yönelmiştim bile. "Prenses bekle!" Dahi'nin sesini tekrar duyduğumda gagasının ucunda kırmızı pelerinimi tutuyordu. Gagasıyla tuttuğu, ba
