“Oh god..” Naisambit ko na lang at napalunok nang mabasa ang unang sinulat ni lola.
“I-I’m sorry, lola..” nauutal ko pang bulong. Humugot muna ako ng malalim na hininga bago binasa ang kasunod na mga salita.
I am only halfway nang sunod sunod na tumulo ang mga luha ko. I couldn’t help but miss her. I couldn’t find anything that is connected to the picture doon sa letter na sinulat ni lola.
It is all about sa mga pamana niya at kung gaano niya ako kamahal at pinagkakatiwalaan.
Napasapo na lamang ako sa noo at napahawak sa piano nang manghina ang tuhod ko. Mahigpit kong niyakap ang isang pirasong papel na iyon, imagining she’s my grandmother.
It’s been years.. after lola died, lolo forbid us to go to their bedroom kaya hindi ako kailanman nakapunta dito mula nang pumanaw si lola.
