Halos mabuwal ako mula sa pagkakatayo ng makita ko si daniel na iniinterview sa telebisyon ..
ito na ang pinakahihintay ko...
nandito na sya..
bumalik na sya makalipas ng apat na taon na wala man lang akong balita sa kanya o sa mga anak namin na itinakas nya..
naghalo ang galit at tuwa na aking nararamdaman.. galit dahil tila bumalik yung sakit sa ginawa nyang pagtakas...yung pangungulila ko na halos ikabaliw ko dahil hindi ko alam kung nasan ang mga anak ko . na ng makita ko sya ngayun parang gusto ko syang sumbatan.. duruhin at murahin dahil sa ginawa nya .. Ngunit kahit papaano man namayani ang tuwa dahil sa wakas maari kong makita ang mga anak ko.. na pwede ko na silang makasama .. Na mayayakap ko na sila .. Mahahalikan .
sabik na sabik na ako sa kanila kaya hindi na ako maka
