الحلقه الثانية

2069 Words

الحلقه التانيه مشيت رنا بعد مافضلت واقفه اطتر من نص ساعه قدام الاوضه عشان تكمل يومها وتعدى الايام على رنا كلها زى بعضها ياامه فى المستشفى أو فى الكليه او بتذاكر وكل يوم بردوه تقف قدام الاوضه المقفوله شويه وفى الاخر تمشى زى كل يوم وفى يوم فى بيت رنا كانوا قاعدين على الغدا كانوا كلهم متجمعين على الغدا ومصطفى كان موجود بس كان دايما مستعجل زى كل يوم يا تدوب بيجى على الغدا ويجرى على شغله كانت رنا بتحضر الاكل مع ايمان فى المطبخ ايمان بترفض انى اى حد يطبخ غيرها او يحضر اى اكل لازم هى اللى تعمله بايدها وتجهز السفره كمان كانت ايمان ورنا بيضحكوا فى المطبخ مصطفى : ياله ياايمان عاوز اكل عشان انزل الشغل فين الاكل يابشر انا جعان انتوا بتجهزوا الغدا ولا بنهزروا وتضحكوا انا عصافيربطنى بتصوصوا ارحمونى يابشر رنا : احنا بنجهزوه اهه براحه علينا شويه انت كل يوم تيجى مستعجل كده وتعملك هيصه خلاص ثواتى والاكل يكون جاهز ايمان : الاكل اهوه ياريت تاكل بس زى الناس مش لقمتين وتجرى على الشغل كل على مهلك واحده واحده مصطفى : اعمل ايه انا باجى الساعتين دول بالعافيه نفسى اكل وريح شويه مبلحقش نفسىاترمى على السرير اسبوع نوم متواصل محدش يصحينى خالص المهم حضروا الغدا وقعدوا كلهم على السفرة رنا وايمان ومصطفى والتؤم ايمان فضلت تاكل فى العيال ومصطفى ورنا بيتكلموا مع بعض مصطفى :عامله ايه يارنوش فى شغلك مرتاحه دكتور ابراهيم بيعاملك كويس دكتور ابراهيم يبقى مدير المستشفى وكمان صديق ابوها ورنا ليها هى ومصطفى نص المستشفى بس حق الإدارة مع ابراهيم بعد وفاه والدهم شربت شويه ميه من الكوبايه اللى قدمها رنا : الحمد لله كله بخير ودكتور ابراهيم بيعاملنى زى بنته والمستشفى ماشيه كويس جدا بفضل ربنا وان شاء الله لما اخلص الرساله والدكتوراه هتفرغ لها تمام مصطفى : طب كويس لو فى اى حاجه ابقى قوليلى طمنيى عامله ايه فى المذكرة شدى حيلك خليكى تخلصى بقى ابتسمت بمحبه....ان شاءالله يامصطفى ادعيلى انت بس ربت على راسها بحنان.....بدعيلك ياحبيبتي يا رنا انتى مش بس اختى انتى بنتى اللى ربتها على ايدى واى حاجه بتفرحك بتفرحنى كمان ايمان :مالك ياحببتى اكلتك مش عجبانى فى حاجه شغلاكى شيفاكى بتقلبى فى طبقك كتير رنا : فعلا فى حاجه محيرانى اوى ومش عارفه اتصرف فيها ازاى ولا عارفه اخد فيها قرار واول مرة احس اني تايه كده مصطفى لاحظ انى شرود اخته وسرحانها وقلت اكلها وحس انى فى مضايقها ومش مرتاحه بصلها مصطفى : خير يارنا انتى قلقتينى ياحببتى مالك وموضوع ايه اللي شغلك ومخليكي بالشكل ده متشته ومش عارفه تاخدى قرار فى ايه ياقلب اخوكى اتن*دت بحزن وسابت الشوكه وسندت ضهرها على الكرسي رنا : انا هقلك علشان تفكر معايا عندنا اوضه فى المستشفى فيها مريض ودائما مقفول عليه ومحدش يعرف عنه اى حاجه ولا مسموح لحد يدخله ولا يحاول يعالجه ابدا الا دكتور ابراهيم بس هو اللى مسموحله يدخل الاوضه ويعالج الحاله دى بس للاسف الحاله مفيش فيها اى تحسن نهائيّ مصطفى : غريبه فعلا وبعدين كملى يارنا بلعت ريقها وكملت كلامها رنا :الغريبه بقى انه بقاله عندنا فى المستشفى حوالى ١٣سنه ماخرجش منهما ولا مرة من غرفته ولا دخله اى دكتور تانى ولا حالته اتحسنت ولا سمحوا للاوضه انها تتفتح مصطفى : له ده مسجون ده ولا ايه مجنون يمكن وحالته خطيره عشان كده محدش بيدخله ايمان : معقوله فى حد ممكن يقعد الفترة ديه كلها من غير مااهله يسألون عليه رنا....بالع** ده قعيد ومش بيتحرك خالص نفس خارج ونفس داخل بس مش اكتر من كده كملت رنا كلمها رنا : انا من يوم ماتخرجت من الكليه واشتغلت فى المستشفى وانا بقف كل يوم قدام الاوضه ديه واستغرب وحيرانه من أمره بصراحه نفسى اعرف هو مين وله موجود السنين ديه كلها واللى وصله للحاله دى ايمان : طب مستالى حد من زمايلك الدكاترة يمكن حد يكون عنده علم بالحاله او يعرف معلومات عنه رنا : للاسف محدش يعرف عنه اى حاجه وبالنسبة لنا خط احمر وملفه موجود عند دكتور ابراهيم فى المكتب مصطفى : انتى محيره نفسك له روحى للدكتور ابراهيم وسأليه بنفسك واعرفى منه كل اللى انتى عيزاه ولو رفض قوليلى وانا اجبلك كل المعلومات عنه رنا : عندك حق انا بكرة ان شاء الله هروحله واتكلم معاه واطلب منه انى اتابع الحاله يمكن ربنا يجعل الشفا على ايدى ان شاءالله ايمان : كفايه كلام بقى وكملوا اكلكوا قبل مايبرد كملوا كلهم غداهم وبعد مخلصوا دخلت ايمان المطبخ ومصطفى نزل شغله ورنا دخلت اوضتها قعدت على مكتبها تقرا شويه وبعدين رجعت بضهرها وسندت دماغها على الكرسى تفكر فى الاوضه المقفوله وكلام علا وكلام مصطفى وتفكر ياترى ايه حكايته وليه محدش بيعالجه وله مابيخرجش من اوضته وله وله الخ الخ كلام كتير جواها وافكار متلخبطه وافتكرت دقت قلبها كل ماتعدى قدام الاوضه الشي اللى بيشدها ناحيتها والراحه النفسيه اللى بتحس بيها وهى واقفه قدام الاوضه كل يوم لكنها قررت تروح تانى يوم لدكتور ابراهيم مدير المستشفى وتعرف منه كل حاجه مسكت تلفونها واتصلت بعلا كانت علا ردت عليها علل.....ايه يابنتى لما افتكرتى تتصل بيا فينك طول النهار من ساعه مااستىذنتى بدرى من المستشفى ومحدش سمع صوتك اتن*دت رنا....مفيش يا بنتى انا جيت نمت ساعه وقمت جهزت الغدا مع ايمان وقعدنا نحكى شويه وبعدين مصطفى جه وقعدنا نتغدى علا.....طب كويس انكم عرفتم تتجمعوا على الغدا بصراحه ايمان بتصعب عليا بجد لازم تحاولى تقنعيها انى تخلى حد غيرها يهتم بالاكل كفايه عليها الشغل والعيال واخوكى ده كده مجهود عليها قامت رنا من على الكرسى وفتحت البلكونه وقعده على مرجيحه صغيره.....والله غلبنا معها انا وجوزها بس مفيش فايده عايزة تعمل بايدها هى وتتاكد من كل حاجه كويسه ربنا يعينها بصراحه بجد ربنا يجزيها خير علا.....اه والله يارنا ربنا عوضك باختك بصراحه ربنا يبارك لها نعمه الاخت بجد رنا...... الحمدلله ربنا عوضنى بيها بعد موت دنيا الله يرحمها من بابا وماما فى الحادثه علا.....ربنا يرحمهم ويغفرلهم اتن*دت رنا.....يارب ياعلا متعرفيش وحشونى قد ايه مش عارفه لو مكنش مصطفى موجود جمبى كنت عملت ايه عارفه انهاردة خد باله من انى سرحانه على الاكل ومش مركزة معاهم فسالنى عدلت علا قعدتها وربعت رجليها على السرير وحطت المخدة على رجليها سندت عليهم علا......بجد طب وقولتيلوا اه رنا.....قلتله على الاوضه المقفوله والحاله اللى موجوده فيها وطلب منى اروح لدكتور ابراهيم وساله علا.....عنده حق يارنا لازم تتكلمى مع دكتور ابراهيم احسن من الحيرة اللى انتى فيها دى رنا.....ماانا هعمل كدهان شاء لله اول مااوصل المستشفى الصبح هتبقى دى اول حاجه اعملها طمنينى عليكى عامله ايه اخدت نفس طويل بصوت عالى وطلعته ببطء مكلمكيش يارنا بقاله فترة كبيره مجاش زارك فى المستشفى ولا اتصل بيكى حتى ضحكت على صحبتها.....لا ياسيتى مكلمنيش مامته هى اللى كلمتنى واطمنت عليه منها وقالتلى انه مسافر برا مصر وهيرجع كمان يومين وتلفونه مقفول والله يابنتى انتى صعبانه عليا بتحبيه وهو ولل هو هنا واول ماتشوفيه بتتدهولى على عينك وتتلخبطى وتجرى تستخبى زى العيال الصغيرين ويضحك عليكى ويقلى صخبتك الهبله ايه. علا......طب اعمل اي فى نفسى اول مابشوفه م اعرفش ايه اللى بيحصل بتلخبطت واتهت فى الكلام ومش بقدر ابص فى عينه واجرى استخبى منه تضحك من كل قلبها ربنا وتدعى ربنا ان يقربه لصحبتها ويجعله من نصيبها يخلصوا كلام مع بعض وتقفل رنا وتقعد على السرير لحد ما تنام رنا وتانى يوم تقوم وتنزل حتى من غير فطار وتجرى بعربيتها على المستشفى تدخل رنا المستشفى وتروح على باب مكتب ابراهيم وتخبط وتستأذن انها تدخله يرحب بيها وتدخل وتقعد قدامه د. ابراهيم : تعالى يادكتور رنا اتفضل اقعدى رنا : شكرا لحضرتك د. ابراهيم : عامله ايه ومصطفى واولادها عاملين إيه اخبار مذكرتك ورسالتك ايه رنا : الحمد لله كلهم كويس وانا مشيه فى الرساله كويس وبستغل كل وقت فاضى واذاكر وارجع فيه د. ابراهيم : طب الحمد لله خير يابنتى كنتى جايه فى ايه تبلع ريقها بصعوبه رنا : انا عايزه اسالك عن حاجه وارجو من حضرتك تجاوبنى بكل بصراحه د. ابراهيم : طبعا يارنا انتى فى معزت بنتى وبحبك زيها بالضبط رنا : انا عارفه حضرتك وقفت جنبنا كتير بعد وفاه اهلى وشلت مسؤليه المستشفى كلها لوحدك وضحت بالتدريس والعيادة وفرغت نفسك ليها ابتسم لها......طبعا يابنتى والدك ووالدتك الله يرحمهم كانوا اكتر من أخواتى وكان لازم اعمل كده عشان تقفوا على رجليكم والا مكنتش المستشفى بقت كده كان زمنها وقعت من زمان رنا.....الحمد لله مجهود حضرتك باين جدا فيها عشان كده ده اللي شجعنى النهاردة وخلانى اجى اتكلم معاك استغرب ابراهيم من لجلجت رنا فى الكلام وحس انى فى حاجه كبيرة هى اللى خلتها تيجى وتتكلم معاه دلوقتي ابراهيم......خير يا رنا قلقتينى يابنتى فى ايه رنا... اوضه ٥٠٥ مين اللى فيها وله مابيخرجش منها وليه مقفوله دايما وايه وحكايته ايه وله محدش بيدخله غير حضرتك انا عايزه اعرف كل حاجه عنه اعتقد ان ده حقى بماانى دكتور وشريكه فى المستشفى د. ابراهيم : طبعا يابنتى انا كنت متأكد انى اليوم ده هيجى وهضطر احكيلك وانا هقولك على كل حاجه بس ده بينى وبينك رنا : تمام وانا اوعدك انى مش هقول لحد اى حاجه وهيفضل سر لو ده هيريح حضرتك طبعا اهم حاجه فى الطبيب انه بحافظ غلى أسرار مريضه د. ابراهيم : طبعا يا بنتى بصى الحاله ديه يبقى شاب عمره حوالى ٢٨ سنه جه وهو عنده ١٥ سنه يعنى طفل بس للاسف هو جه فى قضيه اتخضيت رنا وعنيها وسعت من الصدمه رنا : قضيه قضيه ايه د.ابراهيم : قضيه قتل هو اسمه رامى هو قتل أبوه وأمه رامى ابن راجل اعمال كبير وفى يوم دخل عليه عمه لقاه قتل أبوه وأمه بمسدس والمحكمة حكمت عليه ب١٠ سنين سجن ولأنه كان قاصر كان مفروض يدخل الأحداث بس تقريبا بعد ماقتلهم دخل فى حاله صدمه ولا بيكلم ولا بيتحرك وتقريبا مشلول دخلوه مستشفى حكومى بس عمه رفض ونقله هنا حاولت معاه بس زى ما انتى شايفه هو زى ماهو مفيش تغير فى حالته الصحية والنفسية حابس نفسه جوه قوقعه مش بيخرج منها ولا بيسمح لحد يهرجه منها مستسلم تمام ليها رنا : بس هو كده خلص مدته يعنى كان مفروض يخرج ولا فى حاجه تانيه د. ابراهيم : فعلا هو خلص مدته من ٤سنين لكن علشان فاقد الاهليه فاهو تحت وصاية عمه حتى فلوسه واملاكه وشركاته كلها تحت وصيته وعمه رفض خروج وطلب منى اتابع حالته شخصيا ورفض اى دكتور تاتى يدخله رنا : لا حوله ولا قوة الا بالله دايما الفلوس وراء كل مصيبه بس ازاى عمه بطلب كده ايه الجحود ده بدل مايطلب انه يتعالج ويخف باى شكل د. ابراهيم: فعلا يابنتى عمه بيدفع مصاريفه وكل من حاول نخرجه يرفض ويرفض اى دكتور يحاول معاه زى مايكون عايزة كده على طول رنا : بعد اذن حضرتك انا عايزه احاول معاه يمكن ربنا يجعل الشفاء على أيدى د. ابراهيم : انا مش عارف اقولك ايه انا لازم استأذن عمه رنا : مع احترامى لحضرتك بعد اللى سمعته منك يخلينى واثقه انى عمه مش هيوافق د. ابراهيم : فعلا هو رافض اى حد من زمايلك الدكاترة يقرب منه أو يعالجه بس انا هسمحلك تدخليله من وراه ولو اتكلم هقوله انك شريكه فى المستشفى وحقك تدخلى لاى حاله رنا : انا مش عارفه اشكرك ازاي بجد الاوضه دى حيرتنى كتير ولما حكيت لمصطفى بصراحه هو اللى شجعنى اجى واتكلم مع حضرتك د. ابراهيم : مفيش شكر يارنا ده واجبك كادكتوره تساعد ى المحتاج مادام فى ايدك تساعدى بكره أن شاء الله هندخله سوا رنا : حاضر بعد اذن حضرتك خرجت رنا وهى سعيده ومبسوطه والفرحه من سعياها جدا راحت على غرفه مكتبها لقت علا قاعده علا : ايه يابنتى فينك مختفيه ليه انا بدورا عليكى من بدرى ز وجبتلك النسكاقيه بتاعك معايا لحد مابرد رنا : انا هنا من بدرى بس كنت عند د.ابراهيم فى مكتبه اتنفضت علا من مكتبها وقعده قدام رنا على مكتبها علا: بجد يبقى روحتى تسأليه على اللى فى الاوضه وحكالك عنه رنا : هو ده بس اللى شغلك انتى نسيتى انى انا شريكه فى المستشفى ومن حقى اعرف الكبيرة والصغيرة واعرف كل حاله علا : انا اسفه ماكنش قصدى ادخل فى شغلك رجعت قعده على مكتبها والحزن غيم عليه انبت رنا نفسها على تسرعها وردها على صحبتهاكده راحت قعده جمبها وبصتلها باسف رنا : انا اللى اسفه حقك عليا متزعليش منى مكنش قصدي والله ازعلك انا كنت بهزر معاكى بس انا كان لازم اعرف كل حاجه عنه وقلبى يرتاح علا : وعرفتى كل حاجه رنا : اممم تقريبا علا : طيب يأله احكيلى بسرعه انا عاوزه اعرف كل حاجه انا كمان وطيت راسها بخجل رنا : سامحيني مش هقدر انا وعدته انى محكيش لحد حاجه اللى اقدر اقولهولك انى هبدا اعالجه من بكرة ان شاء الله ده سر أمنى عليه دكتور اابراهيم ومقدرش اقوله يمكن الايام اللى جايه تكشف لينا حاحات كتير علا : ولا يهمك يا قلبى ربنا يوفقك رنا : ايوه كده ادعيلي إلا انا حاسه انى داخله على معركه تاريخيه هههههه علا......ياه لدرجه دى الموضوع صعب كده بصت لبعيد.....اصعب مما تتخيلى ياعلا يمكن اصعب حاجه هواجه ولا زم اجمع قوتى وشجعتى عشان اقدر اواجه علا.....قلقتينى عليكى يابنتى رنا.... مفيش قلق ولا حاجهخير ان شاءالله انتى بس ادعيلى وخلى بابا وماما وكله يدعيله علا..... هندعيلك جماعه ان شاءالله ضحكوا الاتنين وكل واحد راح يشوف شغله ويكمل يوم ه

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more