HAVİN DEMİRSOY
Sabah yataktan çıkmak istemesem de güneş ışıklarının gözüme çarpmasıyla her zamankinden de erken kalkmıştım.
Gece o kadar huzursuz uyumuştum ki hala kendimi uykusuz hissediyordum. Yine de daha fazla uyumayacaktım, bu yüzden kalkıp duş aldım.
Duşumu alıp banyodan çıktığımda kapım çalındı. “Gel” dediğimde Behram benim için mi geldi diye düşünsem de gelen akşam kapıda bizi karşılayan çalışan kızlardan biriydi.
“Günaydın hanımefendi, Behram bey sizi kahvaltıya bekliyor” dediğinde başımla onaylayıp “Günaydın, hazırlanıp geliyorum” dedim.
Kız gidince üzerime gri bir tayt ve beyaz bir sweat giyerek aşağıya indim.
Ben indiğimde Behram takım elbisesinin ceketini sandalyesinin arkasına asmış gömleğinin iki düğmesi açık bir şekilde kahvaltı masasında beni bekliyordu.
Bana baktığ
