DİNÇER
Bir oğlum olacak-mış. Kendimi son bir buçuk aydır merdivenlerden aşağı yuvarlanışa geçen futbol topu gibi hissediyordum. Olaylar bir kazağın ilmeğini çekmemle sökülmeye başlamış gibi peş peşe geliyordu. Ne şirketimi, ne de karımı idare etmeyi başaramıyordum. Burçak’ın verdiği güzel haberi sindirmek benim için zordu. Bebeğimizin cinsiyetini birlikte öğrenmeliydik. Filmlerdeki gibi olmasını elbette beklemiyordum ama en azından karımın elini tutarak o minik ekrana beraber kilitlenebilirdik. Hastanede kontrolü olacağını biliyordum ama bebeğin cinsiyetini öğreneceğini bana söylememişti. Zaten son zamanlarda karım birçok şeyi bana söylemiyordu. Başımdaki sıkıntılar yetmezmiş gibi çıkan saçma sapan haberler, Burçak’ın haddinden fazla şiddetli tepkileri delirmeme neden oluyordu.
Kendimi
