ธาราวิศวะร้ายคลั่งรัก
ด้านลูกตาลที่ได้ยินคามินพูดมาเช่นนั้นก็พยักหน้ารับรู้ด้วยใบหน้ายิ้มๆ แล้วหันกลับไปมองทางข้างหน้าเช่นเดิม ก่อนจะหยิบอมยิ้มในกระเป๋านักเรียนออกมาแกะกิน อย่างน้อยนั่งกินอมยิ้มก็เหมือนมีอะไรให้ทำดีกว่านั่งนิ่งๆจนพาให้รู้สึกอึดอัด โดยไม่ได้รับรู้เลยว่าตอนนี้คนตัวโตข้างๆหึงหวงเธอมากแค่ไหน
"มีอีกไหมพี่ขอกินบ้างสิ" อคินถามขึ้นเมื่อเห็นเด็กสาวหยิบอมยิ้มขึ้นมากิน เขาจึงรู้สึกอยากกินขึ้นมาเฉย โดยไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้น แค่รู้สึกอยากกินก็คืออยากกินก็แค่นั้น
"ไอเวร! โตเป็นควายยังจะแย่งเด็กกินอีก" คามินพ้นคำด่าใส่หน้าอคินทันที ก่อนที่อคินจะด่าสวนกลับมาทันควัน
"สัสมึงสิควาย! กูถามน้องแล้วว่ามีอีกไหม กูไม่ได้แย่งซะหน่อย"
"เอ่อ อย่าเถียงกันเลยค่ะ หนูมีอีกแบ่งให้พี่ๆคนละอันค่ะ" ลูกตาลถึงกับต้องเอ่ยห้ามไม่งั้นดูท่าสองหนุ่มน่าจะไม่หยุดสาดคำพูดแรงๆใส่กันง่ายๆ ก่อนจะหยิบอมยิ้มในกระเป๋าท
